Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-Recouvrance vindt zijn oorsprong in het beleid van contrareformatie van de zeventiende eeuw. Opgericht in 1615 door Georges de Babiault, seigneur de Rabaine en penningmeester-generaal van Frankrijk, werd het Karmelitische klooster van Saintes ontworpen om protestantse invloed in een regio gekenmerkt door hervormde ideeën tegen te gaan. Zijn vrouw, Letice de Gourgues, kwam later als non binnen onder de naam van zuster Maria van Barmhartigheid. Dit eerste klooster maakte deel uit van een bredere beweging om religieuze orden te vestigen in Saintes, waaronder Jezuïeten, Recollets en Dochters van Notre Dame.

In de 19e eeuw dwongen de oude gebouwen het bisdom om een nieuw complex te bouwen in La Pinellerie, aan de rand van Saintes, langs de weg van Saint-Georges. Het ambitieuze project, in opdracht van architect Marc-Alexandre-Eustase Rullier (begin 1890), omvat een klooster rondom een klooster en een neogotische kerk. Het gebouw werd op 30 november plechtig gewijd door monseigneur Ardin, bisschop van het bisdom. De instelling Notre-Dame-de-Recovery, overgebracht van Pons, completeert het geheel.

De kerk onderscheidt zich door zijn drie-level gevel, zijn gewelfde poort en zijn afwezigheid van een klokkentoren, gecompenseerd door een campanile op het klooster gebouwen. Binnen, het unieke schip in een Latijns kruis, gewelfd met dogische kruisen, herbergt een standbeeld van de Maagd met het Kind onder een stip van doek. Na tot 2016 op ad-hocbasis in de Roemeense Orthodoxe Kerk te hebben gediend, is het nu geïntegreerd in het Diocesaanse Huis Robert-Jacquinot, dat als getuige van het Karmeliete en architectonisch erfgoed van de regio blijft.

Externe links