Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Richelieu, gelegen in de gelijknamige stad, is een symbolisch 17e-eeuws monument. Het werd gebouwd tussen 1633 en 1639 door Pierre Lemercier, volgens de plannen van zijn broer Jacques Lemercier, in een klassieke stijl geïnspireerd door Italiaanse modellen. Dit project maakte deel uit van het grote stedenbouwkundig plan dat kardinaal de Richelieu vanaf 1631 lanceerde om de stad te transformeren. De drie-schepen kerk, met een twee-orde gevel, weerspiegelt de aanpassing van de Franse smaak aan de architectonische invloeden van de Italiaanse renaissance.

In 1638 werd een akkoord bereikt met de Lazaristen om de parochie te besturen, terwijl Pierre Lemercier datzelfde jaar stierf door te vallen van een steiger. Het gebouw, gekenmerkt door decoratieve elementen zoals de beelden van de vier evangelisten die in 1761 in opdracht van Fleurant Lecomte werden gebouwd, werd tijdens de Revolutie afgebroken, met de onderdrukking van het wapenschild van de kardinaal. Ondanks deze levendigheden behoudt de kerk opmerkelijke elementen, zoals een orgel gebouwd in 1853 door Louis Bonn, het enige instrument van deze orgelfactor dat sinds haar oprichting intact is gebleven.

Gerangschikt een historisch monument in 1921, de kerk Notre-Dame de Richelieu wordt onderscheiden door zijn langwerpige plan, zijn gewelven van platte ribbels gemaakt van gesneden steen, en de twee symmetrische klokkentorens overtroffen door obelisken. Het aangrenzende klooster, gebouwd rond 1638 om de priesters van de Missie gemeente te huisvesten, werd gedeeltelijk getransformeerd na de Revolutie. Vandaag de dag blijft het gebouw een belangrijke getuigenis van de 17e eeuwse klassieke religieuze architectuur en het stedelijk erfgoed van kardinaal Richelieu.

Externe links