Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Saint-Calais vond zijn oorsprong in de 13e eeuw, hoewel de site gehuisvest in de 6e eeuw een abdij opgericht onder Childebert I, genoemd door Grégoire de Tours in 576. Deze abdij diende aanvankelijk als parochiekerk voordat een eerste, bescheiden houten kerk werd gebouwd voor de parochie. De bouw van het huidige gebouw begon aan het einde van de 15e eeuw met het koor en de laatste twee spanten van het schip, van gotische stijl, gekenmerkt door driehoekige bogen en achthoekige palen.

In de 16e eeuw breidde de kerk zich uit met de toevoeging van de eerste drie overspanningen van de noord bodem (1518-1520), gevolgd door drie extra overspanningen voor het schip en het zuid onderpand. De Renaissance gevel werd tussen 1522 en 1549 gebouwd, zoals blijkt uit de data gegraveerd door de beeldhouwers. De poort behoudt zijn originele houten deuren, gekerfd uit Mariaanse scènes en getekend door de initialen M. G. L. H., toegeschreven aan ambachtsman Guillaume Le Houx. Een sacristie werd toegevoegd in 1592, terwijl een oculus en een klok (gerealiseerd door Guillaume Pelard) werden geïnstalleerd in 1615.

De klokkentoren, die in de 15e eeuw begon, werd onderbroken tijdens de godsdienstoorlogen (de abdij werd in 1562). De bouw werd in 1619 hervat en in 1623 voltooid, met daarop volgende reconstructies van de achthoekige vloer en de pijl (1667, achttiende eeuw, 1893). Tijdens de Revolutie ontsnapte de kerk aan een grote verslechtering, ondanks de confiscatie van haar schat. Gerangschikt in 1840, heeft het talrijke restauraties ondergaan, waaronder een recente campagne (2016-2020) voor 2,2 miljoen euro.

Interieur mixt gotische en renaissance stijlen, met klimop gewelven en ionische hoofdsteden geïnspireerd door Italië. Onder zijn schatten zijn een 17e-eeuwse orgel (buffet geclassificeerd in 1971), glas-in-lood ramen ondertekend Hucher (1894), en de Shroud van Saint-Calais, een Perzische sassanide stof (III-VIIe eeuw) voorheen omhullen de relikwieën van lokale heiligen. Deze lijkwade, met de motieven van een boom van leven en jachtscènes, werd gemeld door een Karolingische ambassade in de negende eeuw.

De kerk, 41,50 m lang, omvat een centraal schip van 7 m breed geflankeerd door lage zijde, en een vlakke bed verlicht door een groot raam. Zijn geschiedenis weerspiegelt de architectonische en religieuze evoluties van de regio, van het Merovingische tijdperk tot hedendaagse restauraties.

Externe links