Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Septvaux, gelegen in de regio Aisne van Hauts-de-France, is een symbolisch gebouw van de Romaanse stijl, gekenmerkt door latere gotische invloeden. Gebouwd op een Keltisch heilig terras, domineert het dorp en zijn 12e eeuwse wasstraat. Zijn oriëntatie naar Jeruzalem, zijn gebogen ramen en zijn krachtige uitlopers illustreren zijn middeleeuwse erfgoed. Het gebouw onderscheidt zich door zijn twee klokkentorens: de ene markeert de ingang, de andere kijkt uit op het kruis van de transept, culmineert op 24,5 meter. Binnen herbergt een eiken bel drie 1925 klokken, ter vervanging van die gestolen in 1917, zelf erfgenamen van een klok van 1635 gebroken in 1876.

De bouw begon in de zesde eeuw met een bescheiden Romaans schip, nog steeds zichtbaar met zijn acht arcades en primitieve sculpturen. In de 11e eeuw werd een eerste westerse klokkentoren toegevoegd, met een dogisch kruis en gesneden hoofdsteden van fantasiedieren. De 12e eeuw zag een grote uitbreiding: het koor en de transept werden herbouwd in een interieurgotische stijl, terwijl de gevel zijn romaanse uiterlijk voor visuele harmonie behield. Twee zijkapellen en een tweede klokkentoren, meer antenne, dan voltooien van het geheel. De kusten werden herbouwd in 1840, en de schade van de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) leidde tot een trouwe restauratie in de jaren twintig en dertig, met enkele aanpassingen zoals een plat houten plafond in de oude klokkentoren.

Een historisch monument in 1909, de kerk huizen opmerkelijke elementen: een houten altaar, 12e eeuwse doopvonten versierd met middeleeuwse sculpturen, en twee beelden van de Maagd in de kapellen van de transept. Een stenen trap en een muur met negen uitlopers verbinden het gebouw symbolisch met de begraafplaats en aan de onderkant van het dorp. De site, omringd door het bos van Saint-Gobain, trekt bezoekers vanwege zijn architectuur en zijn link naar het kasteel in de buurt Coucy. De handklokken van de klokken luiden een dorpstraditie, terwijl sporen van 19e-eeuwse schilderijen in de klokkentoren getuigen van haar artistieke evolutie.

Externe links