Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame du Cap Lihou is een katholiek gebouw met gotische en klassieke invloeden. De geschiedenis begon in het midden van de 14e eeuw met de bouw van een eerste granieten kapel op Cape Lihou, volgens de legende na de ontdekking van een beeld van de Maagd in visnetten in 1113. De Engelsen, na het bezit van de site, opgericht uit 1440 de behuizing van de Hoge Stad en een kerk gewijd aan Notre-Dame, waarvan de toren van de klokkentoren en de spanten bij het koor, in graniet verzonden uit Chausey blijven.

De grote reconstructie vond plaats in de 17e eeuw: het koor werd gebouwd tussen 1628 en 1641, gevolgd door het schip (1643 De kapellen Saint-Clément (1674) en Notre-Dame du Cap-Lihou (1676) completeren het gebouw. In de 18e eeuw werden de westerse gevel (1767) en sacristie (1771) toegevoegd. De kerk, een doopplaats van Christian Dior in 1908, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1930 onder leiding van Lucien Dior, toen burgemeester van Granville.

De architectuur combineert flamboyante gotische stijlen (koor en vierhoekige klokkentoren opgestegen door een achthoekige pijl herboren in 1700) en klassieke (nef en transept). Het meubilair omvat beschermde werken: een Hemelvaart van de Maagd (1712) geïnspireerd door Rubens, een standbeeld van de 15e eeuwse Maagd van Caen steen, en een historisch orgel (1660 Het glas in lood en de grafstenen van de familie Granvililla getuigen van haar maritieme en aristocratische anker.

De stichtende legende verbindt de kerk met de matrozen, terwijl haar rol in het lokale leven wordt geïllustreerd door gebeurtenissen zoals de doop van Christian Dior. De classificatie van 1930 onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn meubels, die vijf eeuwen religieuze en sociale geschiedenis in Normandië weerspiegelt.

Vandaag de dag, de kerk blijft een symbool van Granville, domineren de haven en de zee uit de High City. De bescherming omvat het gehele gebouw, evenals meubels zoals de 17e eeuwse doopvont of Miraculous Fishing (1787), geclassificeerd in 1908. De sacristie en gevel, late toevoegingen, voltooien een harmonieuze compositie tussen middeleeuwse erfgoed en schoonheid van de Verlichting.

Externe links