Eerste bouw XIe siècle (≈ 1150)
Edificatie door de monniken van Saint-Laumer.
XIIIe siècle
Fresques van sacristie
Fresques van sacristie XIIIe siècle (≈ 1350)
Christus en evangelisten geschilderd op kluis.
18 novembre 1941
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 18 novembre 1941 (≈ 1941)
Officiële bescherming van het gebouw.
1990
Herstel van het orgel
Herstel van het orgel 1990 (≈ 1990)
Interventie door Jean-François Dupont.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 18 november 1941
Kerncijfers
Rotrou III du Perche - Graaf van Perch
Inkomen uit kruistochten, gekoppeld aan de stichting.
Moines de l'abbaye Saint-Laumer - Initiële bouwers
Bouwers met de dorpelingen.
Jean-François Dupont - Orgaanfactor
Herstel het orgel in 1990.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame du Mont-Harou, gelegen in Moutiers-au-Perche in Orne, vindt zijn oorsprong kort na de terugkeer van graaf Rotrou III van Perche vanaf de eerste kruistocht. De monniken van de abdij Saint-Laumer, ondersteund door de dorpelingen, bouwden een grote kerk aan de zijkant van de heuvel, oorspronkelijk de kerk van Saint-Laumer de Corbion. Deze plaats van aanbidding, afhankelijk van de abdij van Blois tot aan de revolutie, wordt een symbool van het kloosterleven van de lokale bevolking. De naam evolueert met die van het dorp tot Notre-Dame de Mont-Harou.
Het gebouw onderging verschillende uitbreidingen en aanpassingen tussen de 11e en 16e eeuw, waarbij Romaanse en Gotische architectonische elementen werden gemengd. Het Romaanse portaal, zijn dertiende-eeuwse fresco's met Christus omringd door de evangelisten, en zijn 16e-eeuwse orgel (gerestaureerd in 1990) getuigen van deze rijke geschiedenis. De sacristie huisvest een van de mooiste fresco's van de Perche, terwijl de muurschilderingen en glas-in-loodramen middeleeuwse artistieke ontwikkelingen illustreren. De kerk werd in 1941 als historisch monument beschouwd en blijft een belangrijk religieus en cultureel erfgoed van de regio.
Buiten, de noordkant, daterend uit de 14e eeuw, kenmerkt pinnen loodrecht op het schip, typisch voor de lokale kerken van die tijd. De zuidkant, waarschijnlijk van de 15e eeuw, wordt doorboord door vertakte vensterbanken. Deze architectonische details, gecombineerd met de 13de en 15de eeuwse muurschilderingen, weerspiegelen de opeenvolgende artistieke invloeden die het gebouw markeerden. Na de Revolutie werd de kerk, voorheen afhankelijk van de abdij van Blois, gemeenschappelijk eigendom en bewaarde haar erfgoed voor toekomstige generaties.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen