Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame du Puy-Notre-Dame, gelegen in het departement Maine-et-Loire, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw. Tussen 1077 en 1123 gaf Willem IX van Aquitaine de kerk aan de abdij van Saint-Jean de Montierneuf de Poitiers, afhankelijk van Cluny. Een pauselijke zeepbel van Calixte II in 1123 bevestigt dit bezit onder de naam ekklesia Sancte Mariae de Puteo. Het huidige gebouw, in een engelachtige gotische stijl, vervangt een eerste Romaans gebouw met overblijfselen, zoals een ommuurde deur en de eerste twee overspanningen van het noordelijke onderpand. De bouw ervan verspreidde zich over twee landschappen: de eerste aan het einde van de 12e eeuw (abside, transept, partial nave), de tweede helft van een eeuw later.

De kerk herbergt een groot relikwie, de Heilige Riem van de Maagd, bevestigd uit 1391. In de 15e eeuw richtte Lodewijk XI de kerk op als collegiale kerk door brieven patent (1481), een beslissing bevestigd door paus Sixtus IV (1483) en Alexander VI (1493) ondanks protesten. De oorlogen van de religie (1562 De klokkentoren en sacristie werden toegevoegd in de 15e eeuw, terwijl latere restauraties, zoals die van Charles Joly-Leterme, zijn erfgoed bewaarde.

Architectureel illustreert Notre-Dame de Gotische Angelvin met een schip met drie schepen van dezelfde hoogte, klimopkluizen en verslaafde hoofdsteden. De gehistoriseerde kluissleutels en blindarchatures zijn geïnspireerd door de kathedraal van Poitiers, met lokale eigenaardigheden zoals beeldjes op de diafragmamuren. In 1862 werd er een historisch monument geregisseerd, maar de kerk behoudt ook opmerkelijke meubels, waaronder 16e-eeuwse kraampjes die gotische en renaissancestijlen combineren, gedeeltelijk verspreid in het kasteel Montreuil-Bellay.

De pelgrimstocht verbonden aan de Heilige Belt, gedocumenteerd sinds de Middeleeuwen, trekt de gelovigen ondanks historische tumults. Geschreven bronnen, zoals pauselijke bubbels of lokale kronieken (Abbé Bédouët, 1868), benadrukken zijn spirituele en culturele rol in Anjou. Vandaag de dag getuigt het gebouw van zowel clinisische invloed, religieuze conflicten en regionale gotische kunst, terwijl het een plaats van actieve toewijding blijft.

Externe links