Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk Corbara is een kerk in de Franse gemeente Corbara. Zijn eerste werk werd voltooid in 1686, met een hoofdschip en vier zijkapellen gewijd aan heiligen en de Maagd. Het gebouw, met een langgerekt plan, beschikt over een bed met een gesneden strip, een pilastergevel en een klokkentoren met een lantaarn. Op dat moment herbergt de kerk al een houten preekstoel en een bentier, die haar centrale rol in het lokale religieuze leven weerspiegelt.

In het midden van de 18e eeuw veranderde een tweede werkcampagne de kerk: het koor werd gerenoveerd met een nieuw hoog altaar en kraampjes, en het gebouw werd opgericht als een collegiaal gebouw door paus Benedictus XIV in 1752. Het hoofdstuk, geïnstalleerd in 1753, heeft tot acht canons. De interventies werden voortgezet in de 19e eeuw, met renovaties van het koor (1815), frontice (1855), tegel (1866), en klokkentoren (1899). De schilder Antonio Sicuri decoreert vervolgens de apsis met monumentale neoklassieke schilderijen.

Gerangschikt als historische monumenten in 2013 (na een inscriptie in 1985), de kerk behoudt uitzonderlijke meubels: een polychrome marmeren meester altaar, een 18e-eeuwse koor hek, 16e en 17e-eeuwse beelden, en een 1890 barok orgel ondertekend Agati-Tronci en Saladini. De altaarschilderijen uit de 17e eeuw Genoese school en de geborduurde liturgische stoffen getuigen van het verleden. Recente restauraties (2006, 2009) hebben haar architectuur en decoraties behouden.

Het gebouw vervangt een oude parochiekerk die te klein is geworden, gelegen in de wijk Villa-di-Mezzo. De voorste hoogte, gescand door niches beschutting de beelden van de Annunciation (Vierge, Columbus van de Heilige Geest, Aartsengel Gabriel), en zijn golvende pediment maken het een opmerkelijk voorbeeld van Corsicaanse religieuze architectuur. De sacristie en de aanpak ervan zijn opgenomen in de bescherming van historische monumenten.

Het geclassificeerde meubilair omvat ook een 16e-eeuwse garderobe-mand, een 18e-eeuwse fruithouten luterine, en een 1750 polychrome gesneden houten preekstoel. De doopvonten in geschilderd hout (eind achttiende eeuw) en schilderijen van Antonio Sicuri completeren dit artistieke ensemble. Het orgel, dat nog steeds op zijn plaats is, illustreert de knowhow van lokale orgelfactoren, terwijl het glas-in-lood en de oculi een gewelfd schip verlicht in een glazen wieg.

De kerk van de Annunciation is eigendom van de gemeente en blijft een actieve plaats van aanbidding, verbonden aan het bisdom Ajaccio. Zijn geschiedenis, gekenmerkt door opeenvolgende uitbreidingen en versieringen, weerspiegelt de evolutie van religieuze en artistieke praktijken op Corsica, van de 17e tot de 19e eeuw. De archieven bevatten sporen van apostolische bezoeken, pauselijke bubbels en correspondentie van priesters, zoals die van 1905 waarin het werk van de vorige eeuw wordt beschreven.

Externe links