Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Coaraze, gelegen in de Alpes-Maritimes, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw onder de naam Saint-Pierre. Een eerste reconstructie in de 14e eeuw toegeschreven aan hem zijn huidige termijn, Sint Johannes de Doper. In de archieven wordt melding gemaakt van grote schade veroorzaakt door aardbevingen, vooral in 1348 en 1618, waarvoor herhaalde reparaties nodig zijn. Een Latijnse inscriptie van 1717 getuigt dat de lokale gemeenschap de wederopbouw van het gebouw voltooid na drie opeenvolgende instortingen.

De gevel van de kerk onthult twee verschillende fasen van de bouw: een goed uitgeruste onderste deel, vóór 1717, en een lagere kwaliteit bovenste deel, gedateerd dit jaar. De barokke stucversiering, typisch voor de katholieke contrareformatie, omvat 118 engelen en een Madonna met het kind in albast van 1600. Deze elementen weerspiegelen een grote transformatiecampagne in de 18e eeuw, geïnspireerd door de late Nice barok, met retables in zigeuner in het koor en zijkapellen.

In de 19e eeuw, problemen van stabiliteit, gekoppeld aan zijn positie op de klif, leidde tot restauraties, waaronder die van 1863 die een neo-barok geschilderd decoratie op de kluis van het schip toegevoegd. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 2018, behoudt ook sporen van zijn onregelmatige rechthoekige plan en van een klokkentoren ingebouwd in het gebouw. Zijn geschiedenis maakt deel uit van die van de dorpen in het Niçois achterland, gekenmerkt door aardbevingen en gemeenschapsreconstructies.

De bronnen noemen ook een oude sacristie en een kapel van de Penitenten, die nu in het gebouw zijn geïntegreerd. De laatste decoratiecampagne, in de achttiende eeuw, veranderde deze rustieke bergkerk in een opmerkelijk voorbeeld van de religieuze rots, kenmerkend voor de regio. De recente vermelding als historische monumenten benadrukt zijn erfgoed waarde, zowel architectonisch als historisch.

Externe links