Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Prioral Church Sainte-Croix de La Charité-sur-Loire, opgericht in de 11e eeuw onder de impuls van de Abdij van Cluny, is een meesterwerk van de Bourgondische Romaanse kunst. De oprichtingsakte dateert uit 1059, met de donatie van een Sainte-Marie kerk door Guillaume I, Graaf van Nevers. De priorij, bekend als Caritate in 1070, werd een van Cluny's vijf leidende prioriteiten, bijgenaamd zijn "senior dochters." In de 12e eeuw werden grote veranderingen doorgevoerd, waaronder de bouw van een loopbrug met stralende kapellen en een westelijk gevel versierd met twee opmerkelijke tympanos. Op zijn hoogtepunt was de kerk de tweede grootste in Frankrijk na Cluny III, symboliserend de invloed van de Clunisiaanse orde.

Het monument wordt gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals het vuur van 1559 dat de kerk en de kloostergebouwen verwoestte tijdens de godsdienstoorlogen. Ondanks pogingen tot restauratie in de 17e en 18e eeuw, met name onder de Prioriteiten Nicolas Colbert en zijn neef Jacques Nicolas Colbert, daalde de priorij na de Franse Revolutie. Gesloten in 1791, werden de gebouwen verkocht en omgezet in industriële werkplaatsen (molens, schoenenfabrieken), waardoor de totale vernietiging ervan werd vermeden. Het monument is sinds 1840 een historisch monument geworden en in 1998 opgenomen als Werelderfgoed van de UNESCO vanwege de verbinding met de wegen van Santiago de Compostela.

De kerk onderscheidt zich door zijn uitzonderlijke iconografie. Het westelijke tympanum (1130 Een tweede tympanum, gedateerd 1132 en nu geplaatst in het zuidelijke transept, toont de Transfiguratie van Christus, omringd door Mozes en Elia, evenals scènes van de Aanbidding van de Magi en de Presentatie aan de Tempel. Deze werken weerspiegelen de sterke Marian devotie van de Clinisten en de invloed van Petrus de Verenerlijke, die het Feest van de Transfiguratie in hun liturgie introduceerde. Het bed, aanvankelijk met zeven apsisen, werd in de 12e eeuw vervangen door een wandelpad met stralende kapellen, karakteristiek voor de Clunisiaanse architectuur.

De priorij speelde een belangrijke economische en spirituele rol in Bourgondië. Met vijfenveertig afhankelijke prioriteiten en vierhonderd eigenschappen, controleerde hij een zoutzolder die 41 parochies bedekte. De daling begon in de zestiende eeuw met het regime van lof en religieuze conflicten. In de 17e eeuw werden gedeeltelijke reconstructies uitgevoerd, zoals het voorhuis of de porterie, onder impuls van eerdere veroordelingen zoals Jean de La Magdeleine de Ragny. Ondanks de verwoesting is het onlangs gerestaureerde interieur van de kerk onder de indruk van haar monumentale transept, gesneden hoofdsteden en 18e-eeuwse kraampjes.

Archeologische opgravingen van 1975 en 2015 onthulden sporen van een eerder klooster, mogelijk gesticht rond het jaar 700 en vernietigd door Viking invallen in de negende eeuw. De site, gelegen op via Lemovicensis richting Compostela, was een plaats van bedevaart en processies, vooral rond de relikwieën bewaard in de St. Lawrence Chapel. Vandaag de dag blijft de kerk van de kerk, eigendom van de gemeente, een belangrijke getuigenis van de Franse romaanse kunst en kloostergeschiedenis, terwijl het een symbool is van het erfgoed dat bestand is tegen de gevaren van de geschiedenis.

Externe links