Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse kerk van Kuhlendorf, gelegen in het dorp Betschdorf (vroeger in Neder-Alsace), is een Luthers gebouw gebouwd in 1820, gegraveerd boven de deur. Uniek in de Elzas door zijn bouw in hout (columbing), weerspiegelt het een economische oplossing voor een kleine gemeenschap: gesneden steen was te duur, terwijl hout, overvloedig dankzij de nabijheid van het Haguenau bos, een toegankelijk alternatief bood. Oorspronkelijk was het gebouw zowel een plaats van aanbidding (aan de voorzijde) als een school met accommodatie voor de leraar (aan de achterkant), wat de veelzijdigheid van de ruimtes in de landelijke dorpen van die tijd illustreert. De architectuur, bijna identiek aan de lokale huizen, wordt alleen onderscheiden door een klokkentoren en hoge ramen. De klok, met een enkele naald (die van uren), en de afwezigheid van versiering benadrukken zijn utilitaire en bescheiden karakter.

Het dorp Kuhlendorf, genoemd in 792, vormde nooit een onafhankelijke parochie. Vóór 1820 waren de inwoners afhankelijk van de nabijgelegen kerken van Oberbetschdorf of Niederbetschdorf, die zelf gekenmerkt werden door de turbulente religieuze geschiedenis van de Elzas. In 1545 legde graaf Philip IV van Hanau-Lichtenberg het Lutheranisme op zijn land, waaronder Kuhlendorf. Na de annexatie van de Elzas door Lodewijk XIV in 1684 werden de kerken gelijktijdig (katholieke en protestantse cultus) tot de bouw van een katholieke kerk in Oberbetschdorf in 1889. De schoolkerk van Kuhlendorf, gerenoveerd in 1987, behoudt zijn originele meubels (behalve de ramen en orgel van 1977). De toegang is veranderd: vandaag komen we het binnen via het oude klaslokaal, lateraal.

Geclassificeerd als historisch monument sinds 24 januari 1978 (beschermde gevels en daken), is deze kerk een bewijs van de aanpassing van de Elzasische plattelandsgemeenschappen aan economische en religieuze beperkingen. De half-vervormde constructie, typisch voor de lokale architectuur, maakt het een zeldzaam voorbeeld van het inheemse protestantse erfgoed. De fusie in 1972 van de dorpen Niederbetschdorf, Oberbetschdorf, Schwabwiller, Reimerswiller en Kuhlendorf onder de naam Betschdorf bewaarde deze plaats als symbool van de gedeelde geschiedenis van deze gehuchten. Vandaag de dag eigendom van de gemeente, blijft het gebouw een marker van de Elzas Lutherse identiteit en haar bescheiden maar ingenieuze architectonische erfgoed.

Externe links