Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Protestantse Kerk van Sint-Martin van Westhoffen, gelegen in de Nederrijn (Grote Oost) is een emblematisch gebouw dat twee belangrijke periodes combineert: het vierde kwart van de 13e eeuw voor zijn oorspronkelijke gotische structuur, en de tweede helft van de 19e eeuw voor zijn neogotische transformaties. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1997, belichaamt het het Rijn prototype van de kerkzaal, gekenmerkt door een drie-schip schip gelijke hoogte, een geïntegreerde transept en een veelhoekige apse. De houten gewelven, versierd met gesneden sleutels en plantenhoofdsteden (chêne, varen, nenuphar), evenals de 13e eeuwse glas-in-lood ramen in het koor, getuigen van zijn middeleeuwse erfgoed.

De eerste bouw, toegeschreven tussen 1280 en 1330, wordt geassocieerd met de architect meester Conrad (overleden rond 1310-1312), wiens graf zou liggen onder de fundamenten van de toren. Marken van steenwerk verbinden het gebouw met andere Elzasse scheepswerven uit dezelfde periode, zoals de kathedraal van Straatsburg. In de 16e eeuw verhuisde de kerk naar Protestantse aanbidding (1545), waarna in 1685 werd onderworpen aan simultaneum (delen tussen katholieken en protestanten). In 1866 werd ze exclusief protestant na de bouw van een nieuwe katholieke kerk in de gemeente.

De grote 19e-eeuwse transformaties, geleid door architect Charles Morin (1868-1877), omvatten de toevoeging van een neogotische klokkentoren, de sloop van de middeleeuwse kruistoren, en de uitbreiding van het schip van een spanwijdte. Deze werken, hoewel gemoderniseerd, behouden middeleeuwse elementen zoals de kolommen en gewelven van de voormalige eerste spanwijdte. Een traptoren die leidt naar een kamer met mysterieuze fresco's (oratorium ? sacristie ?) en de overblijfselen van de oorspronkelijke toren herinneren de historische lagen van het gebouw.

Het gebouw onderscheidt zich ook door zijn meubels en interieurdecoraties, gekenmerkt door opeenvolgende sekten. De muurschilderingen van de bovenste kamer, waarvan de functie onzeker blijft, en de 13de eeuwse glas-in-lood ramen (onder de oudste in de Elzas) markeren zijn rijke erfgoed. Vandaag de dag blijft de kerk, eigendom van de gemeente, een symbool van het Elzas-protestantisme, terwijl de architectonische evolutie tussen de Middeleeuwen en het hedendaagse tijdperk wordt geïllustreerd.

Externe links