Bouwschip en -as XIIIe siècle (≈ 1350)
Vroeggotische opbouw in het oosten.
1520-1532
Laterale hoeden toegevoegd
Laterale hoeden toegevoegd 1520-1532 (≈ 1526)
Orde van Claude Dumas en Adrien de Hangest.
après 1890
Reconstructie van de klokkentoren
Reconstructie van de klokkentoren après 1890 (≈ 1890)
Werk van Octave Guérin, architect.
26 janvier 1927
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 26 janvier 1927 (≈ 1927)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (doc
Kerncijfers
Claude Dumas - Sponsor
Eindigde de noordelijke kapel (1520-1532).
Adrien de Hangest - Sponsor
Eindigde de zuidelijke kapel (1520-1532).
Octave Guérin - Architect
Reconstrueren van de klokkentoren na 1890.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Aignan kerk van Ivoy-le-Pré, geclassificeerd als een Historisch Monument, heeft een samengestelde structuur die verschillende tijdperken weerspiegelt. Het schip en de oostelijke apsis, kenmerkend voor de primitieve gotische stijl, werden gebouwd in de 13e eeuw. Deze basiselementen illustreren de landelijke religieuze architectuur van deze periode, gekenmerkt door siernuchterheid en een zoektocht naar gematigde vertikaliteit.
Aan het begin van de zestiende eeuw (tussen 1520 en 1532) werden twee zijkapellen toegevoegd aan beide zijden van het schip, gesponsord door Claude Dumas en Adrien de Hangest. Deze vroege renaissance kapellen introduceren meer uitgebreide decoraties, typisch voor de overgang tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. De zuidelijke kapel herbergde een fresco met de legende van Notre-Dame de Lorette, nog steeds zichtbaar aan het einde van de 19e eeuw, en benadrukte het belang van Mariaanse cultus in de regio.
De huidige klokkentoren werd na 1890 herbouwd door architect Octave Guérin, gevestigd in Bourges. Deze late interventie voldeed waarschijnlijk aan structurele of esthetische behoeften, in een context van veelvuldige restauratie van religieuze gebouwen in Frankrijk aan het einde van de 19e eeuw. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom sinds haar inscriptie in 1927, behoudt zo sporen van bijna zeven eeuwen van architectonische en geestelijke geschiedenis.