Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-André d'Agde kerk, gelegen op het Gambettaplein in de oude stad, wordt beschouwd als de oudste kerk in de stad. De stichting zou teruggaan naar de vroege eeuwen van het christendom in Gallië, gebouwd op een oude necropolis en later Paleochristen. Het was de zetel van het Concilie van Agde in 506 tijdens het bewind van koning Wisigoth Alaric II, wat zijn vroege historische belang onderstreepte. Het monument, oorspronkelijk een welvarend klooster tot de 11e eeuw, was verbonden aan de abdij van Saint-Victor in Marseille in 1114, en onderging vervolgens verschillende religieuze en educatieve opdrachten, met name als seminarie toevertrouwd aan de Oratorianen in de 17e eeuw.

De kerk, die in 1676 parochiaan werd, verloor deze functie bij de revolutie en werd omgevormd tot een artilleriepark voordat ze in 1848 werd gerestaureerd. De architectuur combineert romaanse elementen (kachel en basis van de klokkentoren uit de 12e eeuw?) en latere toevoegingen, zoals de 19e-eeuwse neo-gotische poort of de klokkentoren pijl (1855, gesloopt in 1982). Binnen, een column genaamd de Raad, vermoedelijk overblijfsel van de 6e eeuwse kerk, en 17e eeuwse kraampjes uit St. Stephen's kathedraal getuigen van zijn rijke verleden. Geclassificeerd als historisch monument in 1984, herbergt het nog steeds wekelijkse Misses.

Het kerkhof getuigt van zijn voortdurende begrafenisrol sinds het Gallo-Romeinse tijdperk, met begrafenissen van verschillende periodes. De site, eigendom van de gemeente Agde, illustreert zo bijna vijftien eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis in Languedoc, tussen paleo-christelijk erfgoed, Romaanse invloed en moderne transformaties. Zijn vierkante klokkentoren, gedeeltelijk romaanse, en zijn dogische gewelfde zijkapellen weerspiegelen deze unieke temporale stratificatie.

Externe links