Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-André de Boissy-l Een eerste christelijk heiligdom werd gebouwd tussen de 4e en 5e eeuw onder de impuls van Nicaise de Rouen, zoals blijkt uit de doopvonten die vandaag bewaard zijn gebleven in het Tavet-Delacour Museum in Pontoise. Aartsbisschop Jean d'Ivry bood de kerk aan de abdij van Saint-Denis in 1071, waarmee hij zijn blijvende verbinding met het aartsbisdom Rouen en de Franse Vexin.

In de twaalfde eeuw werd een Romaans schip gebouwd, gevolgd door een gotisch koor in de dertiende eeuw. Het gebouw leed in 1433 grote schade tijdens een brand veroorzaakt door de Anglo-Normands na hun uitzetting uit Pontoise. Op dezelfde manier herbouwd werd de kerk opnieuw gewijd in 1463. In 1691, de snack van de remedie doorgegeven aan het koninklijk huis van Saint-Louis, gekoppeld aan de lokale seigneurie. Een tragische wending vond plaats in 1781 toen de bliksem de klokkentoren raakte, al verzwakt: de ineenstorting in 1796 vernietigde het schip, waardoor de kerk in ruïnes voor een halve eeuw.

De gedeeltelijke reconstructie van het koor tussen 1848 en 1850 redde het gebouw van de totale verdwijning. Alleen de noordelijke helft, met inbegrip van de noordelijke transept cruise en een deel van de verhogingen, werd bewaard; De rest werd identiek gereconstrueerd, hoewel stilistische compromissen (zoals ongebeeldhouwde hoofdsteden) deze interventie verraden. De klokkentoren werd nooit herbouwd, en het verlaten schip verliet ruimte voor een rechtbank. In 1926 werd het koor ingeschreven in historische monumenten, ondanks de gedeeltelijke authenticiteit.

De architectuur van de kerk weerspiegelt deze historische lagen: het gotische koor, gekenmerkt door een verhoging op drie niveaus (bodems, triforium, hoge ramen), is geïnspireerd door de kathedralen van Laon en Soissons. Aan de buitenkant, de westerse gevel, herbouwd in 1848, imiteert de 13e eeuwse stijl zonder buitensporige ornamenten, terwijl het bed behoudt authentieke elementen, zoals een drieling van lancet en een rozet met houten heramping. Het interieur onthult opmerkelijke details, zoals gebeeldhouwde hoofdsteden van d'acanthe bladeren of nenuphars, en een triforium met verschillende arcades.

Het geclassificeerde meubilair omvat een 16e eeuwse tumulaire plaat, die een kerkelijke en zijn ouders vertegenwoordigt, evenals een standbeeld van de Maagd met het kind en de doopvont van de 15e eeuw, allemaal beschermd als historische monumenten. Deze elementen illustreren het religieuze en maatschappelijke belang van de kerk, van haar middeleeuwse parochierol tot haar moderne behoud, ondanks de levendigheden van de geschiedenis.

Externe links