Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint Andreas van Soublecause dans les Hautes-Pyrénées

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Hautes-Pyrénées

Kerk van Sint Andreas van Soublecause

    Le Village
    65700 Soublecause
Église Saint-André de Soublecause
Église Saint-André de Soublecause
Crédit photo : Sotos - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1569
Brand door Montgomery
1756-1757
Klassieke reconstructie
10 février 1992
Gedeeltelijke bescherming
Fin XIXe siècle
Uitbreiding van de klokkentoren
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Sanctuary en sacristie (met uitzondering van beuken- en klokkentoren) (Box C 187): inschrijving bij beschikking van 10 februari 1992

Kerncijfers

Jean Ducasse - Mason reconstructor Regie van het werk van 1756-1757.
P. Prosper - 19e eeuwse architect De klokkentoren gereconstrueerd en het interieur gebouwd.
Montgoméry - Protestantse militaire leider Verantwoordelijk voor de brand in 1569.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Andreas van Soublecause, geclassificeerd als een historisch monument, draagt de sporen van een turbulente geschiedenis. In 1569 werd het verbrand door protestantse troepen in Montgomery tijdens de Religieoorlogen, een mijlpaal die gedeeltelijk het oorspronkelijke gebouw vernietigde. De oudste overblijfselen, zoals de uitlopers en elementen van de muur-clocher, dateren uit de 15e eeuw, getuige van de middeleeuwse stichting. Deze delen, stilistisch vóór het klassieke tijdperk, contrasteren met latere reconstructies, die de opeenvolgende lagen van de architectuur weerspiegelen.

Grote wederopbouw vond plaats in 1756-1757 onder leiding van de metselaar Jean Ducasse, waardoor de kerk haar huidige klassieke verschijning kreeg. Deze site markeerde een breuk met het middeleeuwse verleden, terwijl de overige elementen werden geïntegreerd. De 19e eeuw zag een nieuwe uitbreiding met de wederopbouw van de klokkentoren door architect P. Prosper, die ook het interieur moderniseerde. Het koor, versterkt en verlicht door grote ramen, werd gebouwd in een barokke theatrale stijl, spelen op proporties, gewelf niveaus en lichteffecten om een spectaculaire sacrale ruimte te creëren.

Vandaag de dag zijn alleen het heiligdom en de sacristie (met uitzondering van het schip en de klokkentoren) beschermd onder de historische monumenten sinds 1992. De kerk illustreert aldus de architectonische en culturele evoluties van Occitanie, van de religieuze verwoestingen van de Renaissance tot de barokke schoonheid, tot de functionele reconstructies van de Verlichting. De geschiedenis weerspiegelt ook de lokale uitdagingen van het behoud, tussen middeleeuwse geheugen en aanpassingen aan moderne liturgische behoeften.

Externe links