Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Antoine d'Eygliers, gelegen in de Hautes-Alpes, werd gebouwd tussen 1457 en 1494 onder het episcopaat van Jean Bayle. De architectuur combineert kalksteenbalgen, rivierkegels en Guillestre's roze marmerelementen, zoals hoekkettingen en gesneden hoofdsteden. Het schip, gewelfd in een gebroken wieg, en het ogival koor illustreert de late gotische stijl, terwijl muurschilderingen van de 15e tot 16e eeuw het interieur sieren.

De zuidelijke poort, wiens geschilderd tympanum draagt de inscriptie "Domus mea domus orationis vocaobitur" (1913), en de veelhoekige tuff klokkentoren getuigen van latere restauraties. Een gegraveerde datum (1630) op de koorboog suggereert een renovatie op dit moment. Geclassificeerd als historisch monument in 1984, profiteerde de kerk van restauraties datzelfde jaar, het onthullen van fresco's verborgen onder de preekstoel in 1968. Het meubilair en de structuur weerspiegelen zowel het religieuze gebruik als het anker in de lokale geschiedenis.

De materialen die worden gebruikt voor dakbedekking, kalkmortel, en marmeren kolommen te benadrukken aanpassing aan regionale hulpbronnen. Het wapen van Jean Bayle, gesneden op een hoofdstad, herinnert aan zijn rol in de oprichting van het gebouw. De appentis met de hoofdingang en de gebogen baaien van de klokkentoren dragen bij aan het onderscheidende karakter ervan, het mengen van functionaliteit en ornamenten. De kerk blijft vandaag de dag een gemeenschappelijk erfgoed open voor het bezoek, symbool van het middeleeuwse en religieuze erfgoed van de Hautes-Alpes.

Externe links