Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Antoine de Bar-le-Duc, gelegen in het departement Maas in de regio Grand Est (voormalig Lotharingen), werd in de 14e eeuw gesticht door de hertog van Bar Robert I en zijn vrouw Marie de France. Gebouwd tussen 1372 en 1376 op een moerasrijk land, werd het oorspronkelijk gebruikt als kloosterkerk voor de kluizenaars van Saint-Augustin. Het gebouw, bestaande uit een enkel gewelfd schip van dogives en een vijfhoekig koor, werd vergroot in de 15e eeuw om te reageren op de menigte van de gelovigen, aangetrokken door zijn intramurale locatie.

In de 17e eeuw groeide de kerk weer dankzij de donaties van de trouwe en lokale notabelen, waardoor de toevoeging van vijf zijkapellen, waaronder die van Jean Vincent, president van de Kamer van Rekeningen, versierd met een kluis met gouden caissons. De Notre-Dame de Lorette kapel, gebouwd in 1640 met een oculus dome, en de middeleeuwse fresco's ontdekt in de 19e en 20e eeuw (representerende heiligen en Ducal stichters) getuigen van haar rijke artistieke erfgoed. Na de Revolutie werd het een parochiekerk onder de naam Saint-Antoine.

Geclassificeerd als een historisch monument in 1989, de kerk huizen 31 beschermde objecten, waaronder beelden zoals de Maagd van Barmhartigheid (17de eeuw) en bas-reliëfs van de 16de eeuw. De klokkentoren, aanvankelijk centraal, werd verplaatst naar het zuiden in de 19e eeuw. De muurschilderingen uit de 15e en 16e eeuw, geclassificeerd in 1936, illustreren religieuze scènes en ducale figuren, terwijl de 72 gesloten banken van de 19e eeuw, gegraveerd met de namen van de lokale families, herinneren aan de gemeenschap anker.

Het gebouw, bovenop het Fabriekskanaal (de rivier de Ornain), belichaamt de architectonische en culturele transformaties van Bar-le-Duc, van de oorlogen van religie tot de kloosterhervorming van de 17e eeuw. De geschiedenis weerspiegelt ook spanningen tussen protestantse hervormingen en katholieke traditie, met name met de figuren Jean Chastelain en Augustin Le Marlorat in de 16e eeuw.

Externe links