De bouw begint XVIe siècle (≈ 1650)
Eerste periode van het huidige gebouw.
21 février 1983
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 21 février 1983 (≈ 1983)
Officiële bescherming van de kerk en veranda.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk en ingang veranda van de oude begraafplaats (Box E 229): inschrijving bij decreet van 21 februari 1983
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische acteurs in verband met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint Aubin kerk van de Houga is een historisch monument gelegen in het dorp van de Houga, in Occitanie. Deze landelijke plaats van eredienst, omgeven door het kerkhof, belichaamt de architectonische kenmerken van de Gers afdeling. De structuur omvat een enkel schip uitgebreid door een bed met gesneden stroken, versterkt door uitlopers. Een empan beschermt de ingang, terwijl een vierkante houten klokkentoren het geheel domineert. Deze elementen weerspiegelen lokale aanpassingen aan liturgische en klimatologische behoeften.
Het gebouw van de kerk duurt eeuwen, met sporen gedateerd uit de zestiende, achttiende en negentiende eeuw. Deze perioden komen overeen met fasen van uitbreiding of renovatie, typisch voor landelijke religieuze gebouwen. De kerk en de veranda van de kerk werden op 21 februari 1983 in de historische monumenten ingeschreven, waardoor hun erfgoedwaarde werd erkend. Het eigendom behoort nu tot de gemeente Houga, met nadruk op het anker in het lokale leven.
Het gebouw maakt deel uit van een historische context waarin landelijke kerken een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven. Zij dienden niet alleen als een plaats van aanbidding, maar ook als een verzamelpunt voor sociale en maatschappelijke gebeurtenissen. In Gers, een regio die gekenmerkt wordt door een sterke agrarische identiteit, weerspiegelden deze gebouwen vaak lokale hulpbronnen en knowhow, zoals het gebruik van hout voor de klokkentoren, een toegankelijk materiaal dat gemakkelijk te gebruiken was voor de ambachtslieden van die tijd.