Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Aventin-de-Larboust, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1840 onder de eerste 1034 beschermde gebieden in Frankrijk, is een juweel van de Pyreneese romaanse kunst. Het is vooral gebouwd in de 12e eeuw en bevat oudere elementen, zoals Gallo-Romeinse altaren gewijd aan de Pyreneese god Abellio en begrafenis cupps hergebruikt in de zuidelijke gevel. De architectuur combineert Lombard invloeden (banden en archeologie) en lokale, met een asymmetrisch bed bestaande uit een halfronde apse geflankeerd door een enkele apsidiool, bedekt met leien.

Het zuidelijke portaal, gedateerd in de twaalfde eeuw, is een sculpturale meesterwerk: het tympanum toont Christus in glorie omringd door de tetramorfe gedragen door engelen, terwijl de historische hoofdsteden bijbelse taferelen (Marie-Madeleine, het bloedbad van de onschuldigen) en het leven van Saint Aventin, een lokale martelaar illustreren. Binnen, het gewelfde schip en de onderpand huizen muurschilderingen ontdekt in 1878, daterend van het einde van de 12e tot het begin van de 13e eeuw, evenals sporen van 16e eeuwse decoraties. Het koor, opgevoed, behield een smeedijzeren poort en het graf van Saint Aventin, wiens relikwieën, geplaatst in een Lyon relikwie in 1707, trok pelgrims.

Het gebouw heeft twee aparte klokkentorens: de westelijke, slanke en versierd met friezen (damier, knuppels), domineert de gevel met zijn geminieerde baaien en gesneden modillen, terwijl de oostelijke, meer ruwe, beschikt over Y ankers en eenvoudige ramen. De restauraties van de 19e eeuw (heiligheid, drogen van muren) bewaarden middeleeuwse elementen, zoals de 12 Gallo-Romeinse banen en de externe bas-reliëfs, waaronder een ouderwetse muzikant en een Maagd met het Kind vertrapt op fantastische dieren. Deze gegevens getuigen van het culturele en religieuze belang van de site, gekoppeld aan zowel de lokale cultus van Saint Aventin als het oude erfgoed van de Pyreneeën.

De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, werd in de 10e eeuw genoemd als bedevaartsplaats. In de Middeleeuwen was het afhankelijk van de Kerk van Comminges, zoals blijkt uit de daden van afstand van tienden in 1273 en 1278. De schilderijen van l'abside, die de heilige Aventin en de heilige Saturnin (Bisschop van Toulouse) vertegenwoordigen, werden in 1876 herontdekt door Bertrand Bernard. De Franse Revolutie verspreidde een deel van haar meubels, waaronder twee smeedijzeren roosters die het koor van het schip scheidden, maar de gemeente kocht het schip. De werken van de 19e en 20e eeuw (reparatie van de klokkentorens, aanpassing van de sacristie) waren bedoeld om dit uitzonderlijke erfgoed, symbool van religieuze en artistieke continuïteit in Comminges te behouden.

De externe sculpturen, zoals het bas-reliëf van de ontdekking van de begrafenis van Sint Aventin door een stier, of de heidense altaren gewijd aan Abellio, illustreren de superpositie van cultussen en tijdperken. Binnen, de bentier versierd met duiven en een lam, evenals het kruis Christus en de relikwieën van de heilige, benadrukken de geestelijke dimensie van de plaats. Recente studies (waaronder die van Elodie Combe in 2000) hebben ons in staat gesteld om de opeenvolgende toestanden van het gebouw te traceren, waarbij de evolutie van de 11e eeuw tot moderne toevoegingen werd onthuld, terwijl de centrale rol van het gebouw in de religieuze en artistieke geschiedenis van de Haute-Garonne werd bevestigd.

Externe links