Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Bartholomew ontstond in de 11e eeuw, toen Dom Humbert, canon van Limoges, relikwieën ontving van Saint Bartholomew gemeld uit Benevento in Italië. Hij liet een eerste kerk bouwen om ze te huisvesten, gewijd in 1028. Het dorp, toen Secondlas genoemd, werd omgedoopt tot Benevento ter ere van de heilige. De toevloed van pelgrims, aangetrokken door de relikwieën en via Lemovicensis (pad van Compostela), motiveerde al zijn roem.

In de tweede helft van de 12e eeuw werd een nieuwe, grotere Romaanse kerk opgericht in een enkel landschap ter vervanging van het oorspronkelijke gebouw. Dit gebouw, dat vandaag nog steeds zichtbaar is, werd in 1862 geclassificeerd als historisch monument. De architect Paul Abadie leidde zijn restauratie in de 19e eeuw en bood een glas-in-lood raam versierd met zijn wapenschild. De kerk werd abdij in 1458, het consolideren van haar religieuze en erfgoed status.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn veelhoekige veranda geïnspireerd op de Mozarab stijl, 145 grimaçant modilons, en 38 hoofdsteden gesneden uit monsterlijke of dierlijke figuren. Binnen, het gewelfde schip in een gebroken wieg, de absidiale kapellen, en de relikwie buste van Saint Bartholomew getuigen van zijn rijke verleden. Dom Humbert'slier en de grafsteen van Abbé de Naillac, gelegen in de kruisbeelden, herinneren zich zijn abdijgeschiedenis.

Gelegen op een belangrijke jacquarische route, de kerk profiteerde van haar positie om spiritueel en artistiek stralen. De relikwieën van Saint Barthélemy, gecombineerd met zijn succesvolle romaanse architectuur, maakten het tot een plaats van toewijding en podium voor middeleeuwse pelgrims. Zijn vroege rangschikking (1862) benadrukte het belang van zijn erfgoed, terwijl latere restauraties zijn integriteit behouden.

Externe links