Bouw van een kerk 1778 (≈ 1778)
Bouw aan het eind van de achttiende eeuw.
4e quart XVIIIe siècle
Bouwperiode
Bouwperiode 4e quart XVIIIe siècle (≈ 1887)
Architectonische stijl en karakteristieke klokkentoren.
12 juillet 1978
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 12 juillet 1978 (≈ 1978)
Officiële bescherming van het gebouw en de klokkentoren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box B 860): inschrijving bij decreet van 12 juli 1978
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Barthélemy de Caumont, gelegen in het departement Ariège in de regio Occitanie, is een religieus gebouw gebouwd aan het einde van de achttiende eeuw, meer bepaald in 1778. Het wordt gekenmerkt door een sobere architectuur met een uniek schip, typisch voor de landelijke kerken van die tijd, maar onderscheidt zich door zijn originele klokkentoren in de vorm van een bol, bedekt met leien. Dit type klokkentoren, zeldzaam in de regio, heeft slechts één bekend equivalent in Ariège: dat van de kerk van Saint-Étienne van Mas-d'Azil. Het kerkhof, gehecht aan het gebouw, benadrukt zijn centrale rol in het gemeenschapsleven van het dorp.
De kerk ligt in het hart van Caumont, op 358 meter boven de zeespiegel, vlakbij de Route départementale 117. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten, in opdracht van 12 juli 1978, erkent zijn erfgoedwaarde, met name vanwege zijn uitzonderlijke klokkentoren en zijn integratie in het lokale landschap. De Palissy basis omvat ook twee 19e-eeuwse standbeelden tussen de meubels, die na de eerste bouw van de Palissy. Het gebouw is eigendom van de gemeente.
De bollenklokkentoren van de Sint-Barthélemykerk, bedekt met leien op schaal, vertegenwoordigt een architectonische singulariteit in een gebied dat traditioneel gedomineerd wordt door meer klassieke vormen. Deze stijl, geïnspireerd door Centraal-Europese of Alpen invloeden, contrasteert met de meer wijdverspreide muur of piramide klokkentorens in Occitanie. Hoewel de bronnen de exacte oorsprong van deze esthetische keuze niet specificeren, weerspiegelt het een verlangen om het lokale landschap te markeren met een onderscheidend silhouet, zichtbaar vanuit de omgeving.
De locatie van de kerk in het centrum van het dorp Caumont bevestigt haar historische rol als verzamelplaats en aanbidding voor de lokale bevolking. Tegen het einde van de 18e eeuw waren parochiekerken vaak het hart van landelijke dorpen, dienen als zowel een plaats van gebed, een begraafplaats, en soms een ruimte voor openbare aankondigingen. In Ariège, een departement dat gekenmerkt wordt door een sterk platteland, speelden deze gebouwen een belangrijke sociale rol, hier versterkt door de nabijheid van departementale weg 117, een belangrijke communicatieas voor die tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen