Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Christophe de Champlitte is ontstaan in de 15e eeuw, geïnitieerd in 1437 door Antoine de Vergy, lokale heer. Deze laatste, die gevangen werd gezet wegens zijn betrokkenheid bij de moord op Johannes I van Bourgondië, zwoer de bestaande seigneuriale kapel uit te breiden, met een capitulaire hal en een torenbelfry. In 1439 kreeg hij van Paus Eugene IV de oprichting van een college van canons, en werd begraven in dat college in hetzelfde jaar. Het gebouw, aanvankelijk bescheiden, werd dus een plaats van aanbidding en lokale macht, die de invloed van de heren van de Viergy's in de regio weerspiegelt.

In de 18e eeuw beleefde de kerk verschillende grote wederopbouwcampagnes. Het koor werd herbouwd volgens de plannen van Claude-Antoine Aillet, waarna het schip tussen 1735 en 1740 werd herbouwd, waarschijnlijk onder leiding van architect Devôge. Aan het eind van de eeuw leidde de slechte staat van het gebouw de bisschop ertoe de toegang tot het gebouw te verbieden. Een nieuwe reconstructie, begonnen in 1791 op de plannen van Jean-Antoine Guyet, werd onderbroken door de Franse Revolutie. Dit werk illustreert de uitdagingen van het behoud van religieuze gebouwen tijdens een periode van diepgaande politieke en sociale veranderingen.

De laatste reconstructie vond plaats tussen 1817 en 1823 onder leiding van architect Jean-Claude Discoux, die een 80 meter hoge "imperial" klokkentoren bouwde, kenmerkend voor de comtoiskerken. Echter, een brand in 1888 vernietigde een deel van het gebouw, inclusief de klokkentoren, vervangen door een tijdelijke structuur nooit gerestaureerd in zijn oorspronkelijke stijl. In de 20e eeuw werd de kerk verrijkt door werken van gerenommeerde kunstenaars: de Martyr fresco van Sint Christophe geschilderd door Alfred Giess (Grand Prix de Rome) tussen 1947 en 1952, en een standbeeld van Sint Christophe gesneden door Felix Joffre (ook Grand Prix de Rome).

De kerk, geregistreerd als historisch monument in 2009, getuigt van een complexe architectonische geschiedenis, die gotische, klassieke en neoklassieke stijlen combineert. Zijn officiële bescherming erkent zijn erfgoedwaarde, gekoppeld aan zijn religieuze, historische en artistieke rol in de gemeente Champlitte. De glas-in-loodramen, waarvan sommige in 1923 door Ch. Champigneulle werden ondertekend, evenals de stenen structuur, zijn een opmerkelijk voorbeeld van het heilige erfgoed van Bourgogne-Franche-Comté.

Externe links