Bouw van sacristie 1722 (≈ 1722)
Datum gegraveerd op een kluissleutel.
1838
Reconstructie van de klokkentoren
Reconstructie van de klokkentoren 1838 (≈ 1838)
Grote restauratie in de 19e eeuw.
1907
Gedeeltelijke classificatie van het portaal
Gedeeltelijke classificatie van het portaal 1907 (≈ 1907)
Eerste erfgoedbescherming.
2004
Volledige kerk rangschikking
Volledige kerk rangschikking 2004 (≈ 2004)
Totale bescherming door ministerieel bevel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele kerk (Box A 397): bij beschikking van 23 februari 2004
Kerncijfers
Léo Drouyn - Ontwerper en historicus (19e eeuw)
Documenteerde de beelden voor hun erosie.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Christophe de Courpiac, gelegen in het departement Gironde in New Aquitaine, is een katholiek religieus gebouw gebouwd in de 12e eeuw. Het werd gedeeltelijk geclassificeerd in 1907 voor zijn uitzonderlijke nieuwe portaal, vervolgens volledig geclassificeerd in 2004. De architectuur combineert een carpented schip van de zestiende eeuw en een gewelfde apsis in cul-de-vier, typisch voor Romaanse kunst. De klokkentoren en de platte steunbalken van het bed getuigen van de defensieve evolutie in de 16e eeuw, toen het werd versterkt met schietpartijen en een beugel.
De zuidelijke poort, beschermd tot de 19e eeuw door een nu uitgestorven veranda, huizen hoofdsteden gesneden in de 12e eeuw illustreren morele en bijbelse scènes: Samson terroriseert de leeuw, Daniel onder de leeuwen, of een aartsengel vechten een draak. Deze gedeeltelijk geërodeerde sculpturen symboliseren de strijd tussen goed en kwaad, een centraal thema van de Romaanse iconografie. De meer expliciete modellen van de korenkoren verbeelden scènes van vleselijke verleiding of dagelijkse zonden, zoals demonische muzikanten of verstrengelde paren, die de morele angsten van de tijd weerspiegelen.
Binnenin contrasteert de gewelfde apsis met het carpented schip van de zestiende eeuw, terwijl de triomfboog hoofdsteden van de jaren 1130-1140 draagt die de oorspronkelijke zonde en de vermenigvuldiging van brood oproepen. Tijdens restauratiewerkzaamheden in de 19e en 20e eeuw werd een geldschat ontdekt in de muren, vandaag bewaard gebleven in het Musée d'Aquitaine in Bordeaux. De aangrenzende begraafplaats herbergt een geclassificeerd kruis, het benadrukken van het erfgoed belang van deze site.
De sacristie, gedateerd 1722, en de klokkentoren gerenoveerd in 1838 getuigen van opeenvolgende reparaties. De kerk, eigendom van de gemeente, belichaamt zowel een plaats van aanbidding, een defensief werk en een sculptural meesterwerk, een illustratie van bijna negen eeuwen lokale geschiedenis. De complete ranking in 2004 besteedt zijn architectonische en symbolische waarde, terwijl de modillons en hoofdsteden een zeldzaam overzicht geven van de middeleeuwse mentaliteit in Aquitaine.
De tekeningen van Leo Drouyn (19e eeuw) lieten ons toe om vandaag onleesbare sculpturen te interpreteren, zoals die van de centaur of de sirene-vogel, die het historische belang van de site versterken. Vergelijking met de kerk van Saint-Simeon de Bouliac, op 40 km afstand, toont iconografische overeenkomsten, wat een netwerk van regionale artistieke invloeden suggereert. Vandaag de dag blijft de Kerk van St.Christophe een belangrijke getuigenis van girondin Romaanse kunst, waarbij spiritualiteit, verdediging en verhalende kunst worden gemengd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen