Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Christophe kerk van Montferrand-du-Périgord, gelegen in het departement Dordogne in New Aquitaine, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de elfde eeuw. Het schip, het oudste deel, heeft een visrand apparaat karakteristiek voor deze periode. De kerk werd gedeeltelijk vernietigd, met inbegrip van het schip, zoals blijkt uit archieven en architectonische analyse van de toren en de huidige overblijfselen. Elementen van het vroege gebouw, zoals het oude romaanse portaal, werden hergebruikt op het aangrenzende kerkhof.

De muurschilderingen, ontdekt in 1983 tijdens renovatiewerkzaamheden, vormen een uitzonderlijke set. De oudste dateert uit de 11e eeuw, terwijl andere, zoals de Pantocrator Christus omringd door de Tetramorf of een Annunciation met St.Christophius, de late gotiek zijn. Het schip herbergt ook verhalende fresco's zoals het avondmaal of een voorstelling van de hel, hoewel hun interpretatie wordt bemoeilijkt door de gedeeltelijke vernietiging van het gebouw.

De kerk werd tot 1847 vervangen door een nieuw gebouw in de Bourg. Zijn klokkentoren, herontworpen in de 13e en 14e eeuw, diende als een geavanceerde post tijdens de Honderdjarige Oorlog. Het is geclassificeerd als een historisch monument in 2001 en domineert de Couze vallei en behoudt sporen van zijn defensieve en spirituele rol, vooral door de monolithische lintels en modillons van zijn toren.

De site diende ook als decor voor het filmen, zoals de serie Draculi & Gandolfi (Guillume Sanjorge). De fresco's, gerestaureerd door specialisten als M. en Mme Belin, bieden een zeldzame getuigenis van middeleeuwse kunst in Périgord. Hun update is veel te danken aan Jean-Marc Belgarric, een metselaar die de afdeling architectuur in 1983 waarschuwde.

De geschiedenis van de kerk is verbonden met de abdij van Sarlat, daarna met het bisdom na de oprichting. Het bezit van de abdij, inclusief Saint-Christophe, werd overgebracht naar het bisdom. Het schip, waarschijnlijk een slachtoffer van conflicten zoals de Honderdjarige Oorlog, werd ingekort in de 19e eeuw. Vandaag de dag, het gebouw brengt een schip naar een spanwijdte en een barlong paardentoren, illustreren de vele transformaties.

De schilderijen van het koor, zoals de Pantocrator of de scènes van de Annunciation, vallen samen met meer narratieve thema's in het schip, zoals het wonder dat Saint Leonard een gevangene vrijlaat. Deze werken, bestudeerd door experts zoals Michelle Gaborit, onderstrepen het artistieke en historische belang van de site, vandaag de dag gemeenschappelijke eigendom en open voor het bezoek.

Externe links