Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Chrysole de Comines, herbouwd na de Eerste Wereldoorlog, vervangt een gebouw verwoest door de bombardementen. Het project, dat in 1922 werd toevertrouwd aan Maurice Storez en Dom Paul Bellot (vereniging L De transepten, oorspronkelijk gepland, werden nooit gebouwd bij gebrek aan financiering. De structuur, die beton, baksteen en gekleurde parpaing combineert, creëert een rosé geometrische inrichting, terwijl de leningen van Arabisch-Andalus architectuur (nervures, bogen) de structurele rigor verzachten.

De eerste steen werd gelegd in 1922, maar de kerk werd pas voltooid in 1929, na zeven jaar bouw. Op 7 juli 1928 werd zijn eerste Franse werk voor het klooster van Wisques in gebruik genomen door Dom Bellot. Een historisch monument in 2002, onderging een grote restauratie tussen 2011 en 2017, onthullend zijn Byzantijnse mozaïeken en technische durf, zoals dunne betonnen zeilen. De klokkentoren, een hors-oeuvre, bezet de plaats van de voormalige gemeenschappelijke belfort, terwijl een galerie het verbindt met de narthex.

De oorsprong van de kerk dateert, volgens niet-verifieerde lokale tradities, uit de derde eeuw (omvorming van een heidense tempel door Chrysole) of naar de elfde eeuw (college van canonianen). De eerste getuigde teksten dateren uit de 16e eeuw, die zijn plundering in 1579 tijdens de godsdienstoorlogen oproepen. Gedeeltelijk herbouwd in 1757 (neoklassiek koor), verloor ze haar collegialiteit in 1790 na de scheiding van Comines-Nord (Frankrijk) en Comines-Sud (België). Twee restauratiecampagnes gingen vooraf aan 1914, maar de rampzalige toestand in 1911 suggereerde wederopbouw, versneld door totale vernietiging tijdens de Grote Oorlog.

De wederopbouw maakt deel uit van een wereldwijd stedelijk project: de kerk, gericht op het stadhuis en de belfort, bouwt het centrale plein van Comens. De hybride architectuur van het plan, het romanisme van de overnames, het Byzantijnisme van het plan, de islamitische inrichting weerspiegelt de invloeden van Dom Bellot, een monniksarchitect opgeleid in Nederland. Het monument voor de doden van 1914-1918, geïntegreerd in de klokkentoren, benadrukt zijn herdenkingsrol. Tegenwoordig belichaamt de kerk zowel naoorlogse veerkracht als architectonische innovatie van de jaren twintig, waarbij moderne functionaliteit en religieuze symboliek worden gecombineerd.

Externe links