Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Cyrkerk van Marcilly-le-Châtel, die voornamelijk van kleine granieten en basaltbalgen is gebouwd, heeft een symmetrische westerse gevel rond de poort. Het schip, bedekt met een lang dak, eindigt met een veelhoekige romp op de apsis, terwijl de klokkentoren een dak in het paviljoen heeft. Binnenin worden de drie schepen gewelfd met ribbels tot aan het kruis, opgeborgen door een koepel op buizen. De transepten en de juiste spanwijdte van het koor zijn gewelfd in wieg, en de apse in cul-de-four. Een trap geeft toegang tot de klokkentoren.

Het gebouw vond zijn oorsprong rond 1060-1080, toen de kerk en de priorij van Marcilly werden gegeven aan Abbé de Savigny. De transept, het kruis, de apsidiolen, de koepel en het eerste niveau van de klokkentoren kunnen uit deze periode dateren. Het schip werd gebouwd in de late 15e of vroege 16e eeuw, met twee spanten geflankeerd door kapellen toegevoegd in de 16e eeuw. De klokkentoren is ook herbouwd, en zijn smeedijzeren klokkentoren dateert uit de 2e kwart van de 19e eeuw.

In de 19e eeuw werden uitbreidingswerken uitgevoerd: architect Dulac stelde in 1849 voor om de apsis te herbouwen door het oostwaarts uit te breiden en een extra spanwijdte ten westen van het schip toe te voegen, waarbij de 16e eeuwse poort werd verplaatst. De noordelijke sacristie werd gebouwd in 1857 tegen de noordelijke absidiode. Het werk werd voltooid in 1876, zoals aangegeven door de datum gegraveerd op de gevel. De gewelven van de toegevoegde nave span zijn gebouwd van baksteen, en de nieuwe gevel is gemaakt van gesneden steen (Moingt graniet).

De kerk is bij decreet van 19 november 1991 geclassificeerd als historisch monument. Het illustreert de architectonische en religieuze evolutie van de regio, waarbij Romaanse, Gotische en moderne restauratiestijlen worden gemengd. De locatie in Marcilly-le-Châtel, in de Loire, maakt het een belangrijke getuigenis van het lokale erfgoed.

Externe links