Grote wederopbouw XVe siècle (≈ 1550)
Nef en huidige structuur gebouwd
1746
Reconstructie van het koor
Reconstructie van het koor 1746 (≈ 1746)
Datum gegraveerd op het pinion
1991
Associatieve herontdekking
Associatieve herontdekking 1991 (≈ 1991)
Begin van restauraties
2015-2018
Herstel van schilderijen
Herstel van schilderijen 2015-2018 (≈ 2017)
Nef (XV) en koor (XVIII)
2023
Conclusie van de werkzaamheden
Conclusie van de werkzaamheden 2023 (≈ 2023)
Voltooiing van de restauratie
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
milieu XXe siècle
Verlaten van het monument
Verlaten van het monument milieu XXe siècle (≈ 2050)
Verkoop door de gemeente
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen historische actoren
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Cyr-et-Sainte-Julitte de Pierre Ronde, gelegen in de gemeente Mesnil-en-Ouche (Eure, Normandië), heeft zijn oorsprong in de 12e eeuw, waarvan de funderingen en delen van de muren van het schip. Het gebouw werd grotendeels herbouwd in de 15e eeuw, en het koor werd herbouwd in 1746, zoals blijkt uit de datum gegraveerd op de gevel. Dit monument, typisch voor de Normandische religieuze architectuur, combineert daarmee middeleeuwse elementen en toevoegingen uit de moderne tijd.
In het midden van de 20e eeuw werd de kerk door de gemeente verkocht en vervolgens tot 1991 verwoest, toen een vereniging het herontdekt. Sindsdien is er een ambitieuze restauratiecampagne gevoerd, die eindigde in 2023. Tussen 2015 en 2018 werden de muurschilderingen van het schip (15e eeuw) en het koor (18e eeuw) specifiek gerestaureerd, wat een opmerkelijk artistiek erfgoed onthulde. Het gebouw is uiteindelijk opgenomen als historische monumenten in opdracht van 17 december 2025 (toekomstige datum suggereert een mogelijke fout in de bron).
Architectureel gezien bestaat de kerk uit een verhoogd schip met een leien klokkentoren en een rechthoekig koor met een plat bed, dat stilistische evoluties weerspiegelt tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Uit de recente geschiedenis blijkt ook dat verenigingen betrokken zijn bij het behoud van het Franse landelijke erfgoed, vaak bedreigd door gebrek aan belangstelling of gebrek aan middelen.
De beschikbare bronnen (Wikipedia, basis van Merimée) onderstrepen het lokale belang, maar wijzen op zijn late inscriptie als historische monumenten, misschien gekoppeld aan zijn herontdekking en voorbeeldige restauratie. De site wordt ook genoemd in gespecialiseerde bases zoals Clochers de France, die haar erfgoed en religieuze interesse bevestigen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen