Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint Cyran du Blanc Kerk au Blanc dans l'Indre

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane
Indre

Saint Cyran du Blanc Kerk

    3 Ruelle de Saint-Cyran
    36300 Le Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Église Saint-Cyran du Blanc
Crédit photo : Auteur inconnu - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
XVIIe siècle
Wijziging zuidelijke gevel
1793
Ontmanteling
1824
Landbouwhergebruik
11 mai 1932
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk Saint-Genitour: Orde van 7 januari 1930

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen historische acteurs in verband met dit monument.

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Cyran du Blanc is een katholiek gebouw in de gemeente Blanc in het departement Indre (regio Centre-Val de Loire). Het is gebouwd in de 12e eeuw en maakt deel uit van de Witte Eeuw in Berry, vlakbij het Château-Naillac. De architectuur combineert romaanse elementen (gebogen in cul-de-four, wieg van het koor) en latere toevoegingen, zoals de wijzigingen van de zuidelijke gevel in de zeventiende eeuw. Sinds 1793 werd het als schuur gebruikt uit 1824 en in 1932 als historisch monument. Tegenwoordig zijn er culturele tentoonstellingen.

De structuur heeft opmerkelijke architectonische kenmerken: een primitief raam met uitzicht op de oorspronkelijke opening, een koord versierd met gevelmotieven, en bedriegt versierd met knuppels tussen het schip en het koor. Buiten blijven de resten van een lantaarn van de Doden, geïntegreerd met de versterkingen van het gebouw. De klokkentoren, bedekt met leien, domineert een wieg die over het koor blokkeert. Het schip, niet gebogen, wordt beschermd door een schijnbare structuur. Een mogelijke crypte, vandaag gevuld, wordt opgeroepen door een opening naar de oostkant.

De kerk illustreert de evolutie van religieuze en architectonische praktijken in Berry: eerst een plaats van parochieaanbidding, het wordt een seculiere (grange) ruimte na de revolutie, voordat het opnieuw als cultureel erfgoed wordt heropgebouwd. Zijn inscriptie in 1932 onderstreept zijn historische waarde, ondanks de transformaties die zijn ondergaan (doorplanting van baaien, dijk van de bodem). De locatie in de buurt van het Château-Naillac herinnert aan zijn verankering in de lokale seigneuriale geschiedenis, tussen religieuze macht en nobele macht.

De gebruikte materialen van de nave en abside tegels, leien voor de klokkentoren weerspiegelen lokale bronnen. Vroege ontmanteling (1793) viel samen met revolutionaire omwentelingen, terwijl landbouwhergebruik in de 19e eeuw de economische aanpassingen van plattelandsgemeenschappen weerspiegelde. Tegenwoordig is Blancois een beschermd monument, een natuurlijke regio in het zuidwesten van Indre.

Toekomst

Vandaag dient de Sint-Cyrankerk als tentoonstellingsplaats.

Externe links