Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Denis de Poix-de-Picardie, gelegen in de Somme in de Hauts-de-France regio, is gebouwd op Montcille, een pittoreske heuvel ooit bezet door een tempel gewijd aan Mercurius. De strategische locatie, toegankelijk door Porte-Boiteux Street, maakt het een beschermend symbool van de stad. Het huidige gebouw, in flamboyante gotische stijl, omvat de overblijfselen van een priorij opgericht in de 12e eeuw door Gauthier Tyrel III, afhankelijk van Saint Quentin Abbey van Beauvais.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door herhaalde vernietiging: verbrand in 1346 door Edward III van Engeland voor de slag bij Crécy, vervolgens in 1358 door de Jakobus, en opnieuw in 1472 door Charles de Temerary. De huidige reconstructie begon in 1538 onder leiding van Jean VII de Créquy, Prins van Poix, en zijn vrouw Josesine de Soissons-Moreuil, volgens de plannen van architect Jean Valon. Alleen het middeleeuwse gebouw blijft de basis van de 12e eeuwse klokkentoren en een muur.

De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1910, heeft drie functies: kapel van de Priorij Saint-Denis, parochiekerk en plaats van eredienst voor de bewoners van het kasteel. Beschadigd tijdens de revolutie (omgebouwd tot een magazijn en vervolgens een stal), werd het gerestaureerd in de 19e eeuw en na de gevechten van 1940, die gedeeltelijk vernietigde zijn kluizen en seigneuriale kapel. De restauratiewerken (1947-1962) zijn bedoeld om de uitzonderlijke gebeeldhouwde decoratie te behouden, waaronder de 44 hangende kluissleutels versierd met wapenschilden.

De Latijnse kruis architectuur, zonder onderpand, wordt gekenmerkt door een gevel versierd met een standbeeld van Saint Denis en een lichtgevende interieur met gewelven vanliernes en derden. De kluissleutels van het 16e eeuwse koor illustreren religieuze mysteries (Triniteit, Verlossing) omgeven door bijbelse figuren en wapenschilden uit de huizen van Créqui en Blanchefort. Modern glas in lood (1965) vervangt originele glas, terwijl een Gonzalez-orgel (1940) zijn meubels afmaakt.

De opgravingen van de jaren zeventig onthullen structuren van de voorste kerk, die zijn middeleeuwse anker bevestigt. Ondanks historische gevaren (stormen, overstromingen, branden) blijft het gebouw een belangrijke getuigenis van het beschermheerschap van de prinsen van Poix en laatgotische kunst in Picardië. Vandaag de dag is het een gemeenschappelijk eigendom en verwelkomt aanbidding en bezoeken, waardoor zijn centrale rol in het lokale leven blijft bestaan.

Externe links