Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Eguiner kerk van Loc-Eguiner dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise

Saint-Eguiner kerk van Loc-Eguiner

    l'Église
    29400 Loc-Eguiner
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Église Saint-Éguiner de Loc-Eguiner
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
1577
Interieurgotische inscriptie
1592
Stichting van de klokkentoren
1631
Afronding van het bed
1er juin 1927
Registratie Historisch Monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (Vak A 458): inschrijving bij beschikking van 1 juni 1927

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen namen.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Eguiner kerk van Loc-Eguiner, genoemd als een historisch monument, heeft een opmerkelijke architectuur met drie beuken van dezelfde grootte. De klokkentoren bestaat uit een vierkante toren met twee opengewerkte lantaarns, zelf gebogen door een pijl. Een inscriptie op haar basis, gedateerd 1592, herdenkt haar stichting, terwijl binnen een andere Gotische inscriptie de datum van 1577 draagt. Deze elementen getuigen van de vroege bouwfasen in de tweede helft van de 16e eeuw.

Het driezijdige bed, eindigend in het centrale schip, brengt de datum van 1631, waarmee de voltooiing of de belangrijkste fase van het werk in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Het gebouw, dat eigendom is van de gemeente Loc-Eguiner (Finistère), werd op 1 juni 1927 opgenomen in de inventaris van historische monumenten. Het plan en de architectonische details weerspiegelen de lokale tradities van de moderne tijd, waarbij Gotische en Renaissance invloeden worden gemengd.

Deze kerk, gelegen in het departement Finistère in Bretagne, illustreert de centrale rol van ereplaatsen in de sociale en religieuze organisatie van de Bretonse plattelandsgemeenschappen tussen de 16e en 17e eeuw. In die tijd dienden parochiekerken niet alleen als kader voor de kantoren, maar ook als verzamelplaats voor collectieve beslissingen, feesten en herdenkingen. Hun bouw en versiering weerspiegelen vaak de relatieve welvaart van parochies, ondersteund door lokale agrarische, ambachtelijke of commerciële activiteiten.

Externe links