Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Étienne de Cernay dans le Haut-Rhin

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Haut-Rhin

Église Saint-Étienne de Cernay

    Place de l'Église
    68700 Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Église Saint-Étienne de Cernay
Crédit photo : Rauenstein - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1800
1900
2000
1188
Verstevigde begraafplaats
1428
Middeleeuwse klok
1850
Neogotische toren
1891
Destructie-reconstructie
1914-1918
Oorlogsschade
1924-1925
Naoorlogse restauratie
1930
Schilderijen van de Credo
1944
Schade van de Tweede Oorlog
2002
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De cyclus van muurschilderingen die de Credo vertegenwoordigen (René Kuder, 1930) (ca

Kerncijfers

Charles Winekler - Architect Ontworpen de huidige kerk in 1891.
René Kuder - Schilder Auteur van de muurschilderingen (1930).
Mathieu Freyburger - Volledige organist Rickenbach orgaanhouder sinds 1985.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Étienne de Cernay, gelegen in de Haut-Rhin in de regio Grand Est, is een neogotisch religieus gebouw gebouwd in het 2e kwart van de 20e eeuw. Het vervangt een voormalige gotische kerk verwoest in 1891, waarvan alleen de klokkentoren van 1850 blijft, geïntegreerd in de nieuwe constructie. De architect Charles Winekler ontwierp het huidige gebouw, gekenmerkt door een Latijns kruisplan, een versierde gevel (roze, beelden, poorten) en een sacristie ondersteund door een bed. De oorlog van 1914-1918 heeft het gebouw ernstig beschadigd, wat resulteerde in restauraties tussen 1924 en 1925, waaronder de reconstructie van het koor en de verwijdering van de klokkentoren uit de gevel.

In 1930, schilder René Kuder maakte een cyclus van muurschilderingen illustratie van de Credo boven de arcades van het schip, samengesteld uit tien drieluik. Deze werken, samen met het orgel Rickenbach (waarvan Mathieu Freyburger sinds 1985 eigenaar is) behoren tot de uitstekende elementen van de kerk. Het gebouw bevat ook sporen van zijn middeleeuwse geschiedenis, zoals een 15e-eeuws eucharistisch kabinet, dat nu tentoongesteld wordt in het Unterlinden Museum in Colmar. De oude kerk, omringd door een versterkte begraafplaats sinds 1188, herbergde ook een begrafeniskapel van de Sires van Ferrette (1565) en een 16e eeuwse sacristie, die verdween tijdens opeenvolgende reconstructies.

Geklasseerd als historisch monument in 2002, beschermt de kerk van Saint-Étienne specifiek de cyclus van Kuders schilderijen. De architectuur combineert gotisch erfgoed (neo-gotische toren van 1850) en 20e eeuw moderniteit, terwijl de geschiedenis weerspiegelt de omwentelingen van Cernay, gekenmerkt door wereldconflicten en stedelijke transformaties. De vernietiging van de standbeelden van de apostelen in 1837-1838 en de verbranding van de klokkentoren in 1846 getuigen ook van de veranderingen die de site heeft ondergaan vóór de definitieve wederopbouw.

De locatie van de kerk, Kerkplein in Cernay, maakt deel uit van de historische as van de stad, verbonden met de buitenwijk van Colmar. Zijn campanile, verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd nooit herbouwd. De post-1944 restauraties, na schade veroorzaakt door artillerievuur, volledig te verzegelen zijn huidige verschijning, het combineren van artistiek erfgoed (schilderijen, orgel) en herinnering aan opeenvolgende reconstructies.

Externe links