Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Stephen van Nevers, opgericht in de 7e eeuw als een vrouwelijk klooster onder de heerschappij van St. Colomban, werd herbouwd tussen 1063 en 1097 onder impuls van graaf Willem I van Nevers en bisschop Hugues van Champallement. Onder het gezag van Cluny werd ze in 1063 een Benedictijnse priorij na het vertrek van de kanunniken van Saint-Sylvestre. Het handvest van 1097 formaliseerde haar stichting als een Frans dorp, vrij van belastingen en militaire dienst, onder de gerechtigheid van de monniken.

Het gebouw, gewijd in 1097 door bisschop Yves de Chartres, belichaamt Clinisiaanse romaanse architectuur met een drie verdiepingen tellende schip (archieven, stands, hoge ramen), een doorlopende en drie stralende kapellen. Viollet-le-Duc noemde het "het meest perfecte monument dat Frankrijk in de 11e eeuw achterliet." De priorij, omgeven door muren in de 12e eeuw, verloor zijn privileges in 1585 op zijn bijeenkomst in de stad Nevers. Een brand in 1420 vernietigde een deel van de kloostergebouwen, gedeeltelijk herbouwd in de 18e eeuw.

In 1840 werd een historisch monument opgericht, de kerk onderging grote transformaties: de vernietiging van haar drie Romaanse klokkentorens en haar narthex in 1792, de verwijdering van het gekerfde tympanum uit het portaal, en de toevoeging van een sacristie in de 15e eeuw. De restauraties van de 19e en 20e eeuw (1846-1910) herstelden gedeeltelijk het romaanse aspect, met name door de reconstructie van de bedkapellen en de sloop van de latere toevoegingen. Opgravingen in 1974 onthulden Merovingiaanse overblijfselen, waaronder een mozaïek afgebeeld Saint Colomban.

Het interieur onderscheidt zich door zijn hoogte op drie niveaus, zijn gewelfde staat in half-ceau (uniek in Bourgondië), en een schip culmineert op 18 meter onder een wieg in volle hanger. De transept, bedekt met een achthoekige koepel, en het koor met zijn doorloop illustreert de clusische invloed. De exterieurmodellen, gesneden met geometrische motieven en fantastische figuren, behoren tot de zeldzame decoratieve elementen bewaard gebleven.

De kerk werd in 1798 opnieuw parochie. De afmetingen (50,70 m lang, 33,45 m transept) en het Latijnse kruisplan maken het een model van Romaanse pelgrimskerken. Tegenwoordig herbergt het nog steeds Merovingische sarcofagen en een altaarroman, getuigenissen van zijn duizendjarige geschiedenis.

Externe links