Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Étiennekerk van Romorantin-Lanthenay werd voor het eerst genoemd in 1178 als collegiale kerk. De oorsprong dateert uit de 11e en 12e eeuw, met overblijfselen van de transept, de klokkentoren, en een apse. Een gedeeltelijke reconstructie vindt plaats op het scharnier van de twaalfde en dertiende eeuw, waaronder het kruis van de verhoogde transept en het schip gebouwd in de eerste helft van de dertiende eeuw. Het werd herbouwd en gewijd in 1504, waarna het in 1562 opnieuw werd ontslagen door de Calvinistische troepen van de prins van Condé.

Aan het begin van de 17e eeuw werd de kerk gerestaureerd en uitgebreid: een wandeling rond het koor, en vijf kapellen werden toegevoegd (een in 1600 voor de familie Brossier, en andere in 1609, 1612, 1613). Een trap die leidt naar de orgelstand, gedateerd 1630, is voor Pierre Gouda gemaakt door René G. De westelijke gevel werd in de eerste helft van de 17e eeuw gerenoveerd, en in 1632 werd een belfort gelegd op de klokkentoren. De architecten Poupart vervolgens Chauvallon radicaal veranderde het gebouw in de 19e eeuw (1863.

De huidige kerk presenteert een rond koor gedesoriënteerd naar het zuiden, omringd door een wandelpad en zes kapellen (vier stralende en twee buitenkant). De klokkentoren en het koor staan sinds 1911 bekend als Historisch Monument, terwijl het schip en zijn zijkanten in 2007 worden vermeld. De overblijfselen van de 12e en 13e eeuw (noordse poort van de transept, gesneden hoofdsteden) bestaan samen met elementen van de 17e en 19e eeuw, getuigend van zijn turbulente geschiedenis.

Externe links