Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Étienne de Saussines kerk, gelegen in de Hérault in Occitanie, is een Romaans gebouw waarvan de bouw begon in de 1e kwart van de 12e eeuw, in de buurt van een priorij sinds 821. Het wordt geciteerd in middeleeuwse teksten onder verschillende namen (Ecclesia de Sulsinis in 1090, Prior de Solcinis in 1219), waaruit blijkt dat het belangrijk is in het bisdom Maguelone. De architectuur combineert een schip van twee spanten, een halfronde bedzijde die later wordt verhoogd, en een westelijke poort versierd met geometrische en zoomorfe hoofdsteden, typisch voor Languedoc Romaanse kunst.

De westerse gevel wordt gekenmerkt door een driedubbele poort (centrale baai geflankeerd door twee blinde baaien) omzoomd door een driedubbel glas, allemaal in opus monspeliensis, een lokale stenen assemblage techniek. De zuidelijke gevel, ritmisch door de uitlopers, en de nachtkastje gedeeltelijk herbouwd door onregelmatige apparaten In de triomfboog bevindt zich een historische hoofdstad uit de 12e eeuw, die symbolische scènes vertegenwoordigt (gebreide mensen, leeuwstaartmonster).

Op 12 april 1963 werd een historisch monument gebouwd, de kerk was aanvankelijk afhankelijk van de priorij van Psalmody, die in 1694 aan het hoofdstuk van Alès werd gehecht. Latere wijzigingen (XIX eeuw) omvatten de verhoging van de klokkentoren en de toevoeging van een zuidelijke zijkapel. De grachtentegelbekleding, waarschijnlijk ter vervanging van originele lauzes, en verhoogde bankwanden weerspiegelen functionele aanpassingen. Het heiligdom, gewelfd in cul-de-four, behoudt een bandeau gekerfd met plantenmotieven (palmettes, rinceaux), die de regionale artistieke invloed illustreert.

De bronnen geschreven (kartulair van Maguelone) en architectuur bevestigen haar centrale rol in het lokale religieuze leven, van de middeleeuwen tot zijn moderne classificatie. Vandaag de dag een gemeenschappelijk pand, belichaamt het de Occitaanse Romaanse erfgoed, gekenmerkt door herintreding en latere toevoegingen, zoals de moderne Campanaire arcade. De staat van behoud en de gekerfde details maken het een belangrijke getuige van de heilige kunst van Languedoc.

Externe links