Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Vigor Saint-Étienne koninklijke kerk van Marly-le-Roi werd door Lodewijk XIV aangeboden aan de inwoners van de parochies Marly-Chastel en Marly-Bourg na zijn overname van de Barony in 1676. De koning, die het dorp wilde moderniseren bij zijn nieuwe koninklijke woning (1679-1685), fuseerde de twee bestaande parochies in 1681 en financierde persoonlijk de bouw van een nieuw gebouw. De oude kerken, Saint-Étienne (in ruïnes) en Saint-Vigor (afgetakeld), werden vervangen door dit project toevertrouwd aan Jules Hardouin-Mansart, koninklijk architect. De eerste steen werd gelegd op 24 april 1688 door Louis de Rusé, controller van het kasteel van Marly, en de kerk werd minder dan een jaar later gewijd, op 1 april 1689.

De kerk bevat traditionele elementen, zoals een gotische oculus en een 42 meter lange klokkentoren, terwijl de barokke innovaties geïnspireerd door het Place des Vosges, zoals verticale ketting op de gevel, worden overgenomen. In 1710 werd de oorspronkelijke soberheid verrijkt door de overdracht van het hoge altaar van de kapel van het paleis van Versailles, waar Lodewijk XIV met Madame de Maintenon was getrouwd. Dit meubilair, geclassificeerd als een historisch monument in 1905, omvat beelden toegeschreven aan Jean-Baptiste Jouvenet. Onder de relikwieën bevinden zich de ingewanden van Alexander Bontemps, de eerste bediende van de koning en gouverneur van Marly, begraven onder het koor.

De Franse Revolutie markeerde een gewelddadig keerpunt voor het gebouw: in 1789 werd zijn meubilair geplunderd, en in 1794 werden drie van zijn vier klokken gesmolten om kanonnen te maken. De laatste klok, die 3500 pond weegt, werd in 1824 herschikt om de twee huidige klokken te creëren, Antoinette en Eléonore. Onder de bewaard gebleven elementen, een middeleeuwse klok van 1473, de Ave Maria, versierd met een Sint Michael terroriserende een draak, werd gegeven aan de kerk in de late negentiende eeuw. Het gebouw, ingeschreven in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1977, herbergt ook opmerkelijke glas-in-lood ramen, zoals die van 1903 die de heilige Thibaut van Marly vertegenwoordigt die lelies aanbiedt aan Lodewijk IX.

De kerk valt op als de enige landelijke kerk gebouwd door Mansart, geïnspireerd door zijn veelzijdige werk (Onze Vrouwe van Versailles). De huidige liturgische meubels, gemaakt in 2018 door Jean-François Ferraton (altaar, ambon en zetel in onyx en hout), contrasteert met historische elementen, zoals de preekstoel en de gesneden eiken orgelstandaard. De site behoudt ook symbolische sporen van Lodewijk XIV, zoals de achterkant van zijn zetel hergebruikt om Christus aan het kruis in de kapel van Golgotha te ondersteunen.

Externe links