Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Fiacre ontstond in 1511, toen de inwoners van La Ville-du-Bois, dan een gehucht afhankelijk van Nozay, verkregen van de heer van Marcoussis, admiraal de Graville, een complot om een kapel gewijd aan Saint Fiacre, patroon van tuiniers te bouwen. Deze keuze weerspiegelde het belang van lokale groentegewassen. De oorspronkelijke vierkante kapel werd gebouwd tussen 1511 en 1533, vervolgens vergroot in 1548 noordwaarts, vormen een rechthoek. Een klokkentoren werd toegevoegd aan het westen, gevolgd in 1691 door een schip uitgebreid naar het westen, integratie van de klokkentoren in het gebouw.

In 1601 gaf Lodewijk de Godebert, dominee-generaal van Parijs, toestemming voor de oprichting van een kerk, die bezoekers toegeeflijkheid gaf. De zuidkant werd toegevoegd in 1736 en de sacristie werd verlengd in 1784. Het huidige pediment, versierd met een Keltisch kruis dat de Ierse oorsprong van Saint Fiacre oproept, dateert uit 1903. De toren van de klokkentoren, gebouwd in 1647 in zandsteen en gesneden steen, werd in 1867 door een 33-meter veelhoekige zinken pijl, vervangend een tweezijdig dak. De haan, geïnstalleerd in 1971, dient als een girouette en bliksemafleider.

Het interieur herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een werkbank, een 17e eeuwse preekstoel en kraampjes uit het klooster van de Celestines van Marcoussis, verwoest in 1795. Onder de zestien beelden, sommige zijn geclassificeerd, zoals de relikwie buste van Saint Fiacre of een gesneden houten kruisafdaling (XVIIIe). De moderne glas-in-loodramen, gerestaureerd in 1994 door Philippe Loup, vieren Saint-Fiacre en Saint-Vincent, beschermheer van de wijnmakers, reflecteren lokale activiteiten (marishing en wijnbouw).

De klokken, aanvankelijk twee (verworven in 1615 en 1765), werden gedeeltelijk gesmolten in 1792 om slechts één te behouden. Sinds 1984 heeft de kerk er drie in koper, geëlektrificeerd in 1952. Een stalen klok, verwijderd in 1984, wordt weergegeven in de tuin van de pastorie. Het gebouw, hoewel niet geclassificeerd, herbergt verschillende beschermde voorwerpen, waaronder een marmeren hoogaltaar (XVIIe) en een schilderij van de Heilige Familie (Franse School, XVIIe).

De kerk, 31 meter lang en 22 breed, combineert steen gesneden (archieven, kernkoppen), zandsteen, vuursteen en gepleisterde coating. Het belangrijkste gewelfde schip wordt geflankeerd door twee ongebogen zekerheden, verlicht door lage gegrilde ramen. Een altaar gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Fátima, toegevoegd in de 21e eeuw, getuigt van de aanwezigheid van een lokale Portugese gemeenschap. De unieke grafsteen en de inscripties dicht bij het koor herinneren aan de opeenvolgende transformaties van het gebouw.

Externe links