Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Florentin, oorspronkelijk gewijd aan Saint Martin, werd vernietigd in de 14e eeuw tijdens de oorlogen, vervolgens herbouwd vanaf 1520 op een heuvel waar ooit een kasteel werd gevonden. De bouw, gekenmerkt door gegraveerde data (1520-1550), werd vertraagd door de oorlogen van de religie, waardoor het schip onvoltooid bleef. De jube, gedateerd 1600, en de 16e eeuwse glazen ramen, gefinancierd door edelen en burgers, getuigen van haar rijke artistieke erfgoed.

De glazen ramen, geclassificeerd als Historische Monumenten, illustreren bijbelse en hagiografische scènes, zoals het leven van Saint Florentin, Saint Martin, of Genesis. Gerestaureerd in de 19e en 20e eeuw, combineren ze laatgotische en renaissancestijlen. De kerk, geclassificeerd in 1840, bewaart ook een orgel van de 17e tot de 20e eeuw. Recente werken (sinds 2021) hebben tot doel dit emblematische monument van Bourgondië-Franche-Comté te behouden.

Het interieur onderscheidt zich door zijn 16e-eeuwse koor en doorloop, de renaissancejube en kapellen versierd met retables en basreliëven. Donoren, zoals Guillaume Servin of Louise de Roffey, zijn samen met beschermheiligen vertegenwoordigd. Ondanks revolutionaire verwoestingen en controversiële restauraties blijft de kerk een belangrijke getuigenis van de Bourgondische heilige kunst.

De architectuur combineert een kort schip, een niet opwindend transept, en een langgerekt koor met een inloop. De flamboyante gotiek, renaissance en klassieke stijlen (zeventiende eeuwse gevels) zijn naast elkaar. Het glas in lood, toegeschreven aan de Troyenne school, is een van de meest complete sets in Frankrijk voor deze periode. Het gebouw, een gemeenschappelijk pand, domineert de stad vanaf een heuvel nabij het Armançon kanaal.

De glazen ramen van 1524 tot 1529, zoals die van de Schepping van de Wereld of van het Leven van Johannes, onthullen opmerkelijke narratieve technieken en iconografische details. Donoren uit de plaatselijke bourgeoisie (goeden, officieren) of adel (leraren van Coursan, La Roëre) worden daar met hun wapenschild vereeuwigd. Deze werken, gerestaureerd door de gebroeders Veyssières of Charles Lévêque, overleefden de conflicten en woeden van de tijd.

Gerangschikt in 1840, profiteerde de kerk van grote restauraties in de 19e eeuw (voûts gerenoveerd volgens Viollet-le-Duc, gerenoveerde gevel). Recente werkzaamheden (2022) waren echter controversieel als gevolg van vernietiging in de beschermde omgeving. Vandaag de dag blijft het een plaats van aanbidding en een toeristische site, open voor het publiek, die vijf eeuwen van religieuze en artistieke geschiedenis in Bourgondië illustreren.

Externe links