Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint George's Church in Vesoul is een belangrijk religieus gebouw in de stad, gebouwd tussen 1735 en 1745 ter vervanging van een oude middeleeuwse kerk die te oud wordt geacht. De kerk werd opgericht als collegiaal onder het Oude Regime. Het monument werd in 1993 geregisseerd door zijn klassieke architectuur, zijn 19e eeuwse klokkentoren en zijn veertig kunstwerken, waaronder schilderijen, sculpturen en een historisch orgel.

De wederopbouw werd besloten na een rapport van 1727 waarin de vervallen staat van de oude kerk werd belicht. Verschillende architecten namen deel, waaronder Mathieu Duchesne, Fr.Arange en Jean-Pierre Galezot, die het werk vanaf 1736 leidde. Mede gefinancierd door een donatie van 16.000 pond van Sieur Aymonnet, werd de bouw vertraagd als gevolg van juridische en financiële geschillen. De kerk werd uiteindelijk gewijd in 1756 door de Kardinaal van Choiseul, vervolgens aangepast door de eeuwen heen, vooral tijdens grote renovaties in 2007-2008.

Tijdens de Revolutie werd de kerk de zetel van het bisdom Vesoul onder de constitutionele bisschop Jean-Baptiste Flavigny, alvorens deze status te verliezen met het concordat van 1801. Het interieur, in de "kerkhal" stijl, omvat een schip en lage zijde van dezelfde hoogte, zes zijkapellen, en opmerkelijke liturgische meubels, zoals een geclassificeerd dorp (Louise-Hélène, 1858) en een orgel van Joseph Rabiny (1776). De glas-in-lood ramen, daterend uit rond 1900, en de sculpturen, waaronder een Opvatting van de monumentale Maagd, getuigen van haar rijke artistieke erfgoed.

De externe architectuur, "klassieke" of "Jéquel" genoemd, is geïnspireerd op de religieuze gebouwen van Franche-Comté uit de 18e eeuw. De sobere gevel wordt geritmd door dorische kolommen en boogramen. De klokkentoren, gelegen aan de zuidelijke flank, herbergt vier actieve klokken, waarvan er twee zijn geclassificeerd. Binnen weerspiegelen de kapellen, gewijd aan heilige beschermheren van bedrijven (Saint Eloi voor slotenmakers, Sint Vincent voor wijnmakers), de sociale en religieuze geschiedenis van Vesoul.

De kerk herbergt ook geheime schilderijen, zoals Ecce Homo (XVI-15de eeuw) of Saint Georges die de draak (1851) terroriseert door Olivier Pichat, evenals oude sculpturen, waaronder een 15e eeuwse Maagd van Barmhartigheid. Het orgel, aangepast in de 19e eeuw door François Callinet en Alfred Kern, blijft een centraal element van het liturgische leven. Ten slotte illustreert de lijst van parochiekerkpriesters, van het collegiale hoofdstuk (1735) tot het heden, haar voortdurende rol in de Vesuliaanse gemeenschap.

Externe links