Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain de Rouffignac, gelegen in de Zwarte Perigord in de Dordogne, is een katholiek gebouw waarvan de eerste schriftelijke vermelding dateert uit 1306. Hoewel zijn koor uit de Romaanse periode kan dateren, maken zijn flamboyante gotische schip en zijn vroegere Renaissance-massief het een hybride architectonisch voorbeeld. De datum van 1530, gegraveerd op de poort, markeert een belangrijke fase van de bouw, waarschijnlijk gekoppeld aan de familie van Caumont, lokale heren.

De pijlers van het schip, versierd met torso's geïnspireerd door de Portugese manuelin stijl, suggereren een Iberische invloed. John III van Calvimont, ambassadeur van Francis I in Spanje, werd vaak ten onrechte geassocieerd met deze constructie, hoewel zijn familie nooit Rouffignac had bezeten. De Calvimonts waren echter in staat om deze motieven te introduceren na diplomatieke missies in Portugal, waar vergelijkbare colonnes sierlijke gebouwen zoals de kathedraal van Coimbra.

Caumont's familie, waaronder Brandelis (overleden 1461) en zijn zoon Charles (overleden 1508), markeerde de geschiedenis van Rouffignac. In 1537 kreeg François de Caumont, de broer van Charles, het recht om jaarbeurzen te houden. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1900, overleefde de brand van het dorp in 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog, resterende een van de weinige gebouwen gespaard.

In de 19e eeuw onderging het gebouw belangrijke restauraties: bouw van de sacristie (1834-1842), installatie van glas-in-lood glas door de Gesta werkplaats (1862-1893) en toevoeging van beelden in het koor. In 1880 faalde een poging om het vorige massief te herbouwen bij gebrek aan geld. De schilderijen van het koor, herbouwd in 1890 onder impuls van Abbé Albier, en de kapel van de catechismus, toegevoegd aan de zuidkant, voltooien deze transformaties.

De architectonische eigenaardigheden van Saint-Germain weerspiegelen, net als de verdraaide pijlers, culturele uitwisselingen tussen Frankrijk en Portugal in de 16e eeuw. Ondanks gedeeltelijke restauraties en niet-aangeboorde projecten (zoals die van architect Dannery in 1935) behoudt de kerk haar historisch karakter, wat zowel de lokale ambities van de Caumonts weerspiegelt als de Europese artistieke invloeden van de renaissance.

Externe links