Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Gervais de Rouen, gelegen in Place Saint-Gervais, werd tussen 1868 en 1874 herbouwd door architect Martin Pierre in neo-Romeinse stijl. Het vervangt een priorij afhankelijk van de abdij van de Triniteit van Fécamp, opgericht in de 11e eeuw extramurale. De crypte, daterend van voor het jaar gierst, is sinds 1840 geclassificeerd als een historisch monument en zou de begrafenissen van de eerste bisschoppen van Rouen hebben gehuisvest. Paleo-Christelijke sarcofagi werden daar ontdekt, waarvan er twee in de huidige kerk worden blootgesteld.

De priorij Saint-Gervais, die door Richard II van Normandië tussen 1020 en 1026 aan de abdij van Fécamp werd gegeven, werd een hertogdom. William the Conqueror stierf daar op 9 september 1087. De priorij verwelkomde ook Sint Thomas van Canterbury tijdens een ziekte, evenals de koningen Hendrik II van Engeland en Lodewijk VII van Frankrijk. In 1418 vernietigd om te voorkomen dat het diende als een toevluchtsoord voor de Engelsen, werd het herbouwd in 1434, toen beschadigd tijdens de oorlogen van religie en het beleg van Rouen door Hendrik IV in 1591.

De huidige kerk, herbouwd na 1868, bevat elementen uit eerdere tijdperken, zoals de middeleeuwse crypte. Zijn koor is versierd met een fresco van Savinian Little die zes heiligen vertegenwoordigt, waaronder Saint Gervais en Saint Thomas Becket. Het orgel, dat in 1889 werd geïnstalleerd door Cavaillé-Coll, en de opeenvolgende restauraties (met name na een orkaan in 1876) getuigen van zijn erfgoed belang. De crypte, geclassificeerd in 1840, blijft de oudste vestige op de site.

De geschiedenis van Saint-Gervais werd gekenmerkt door herhaalde vernietiging: de klokkentoren, verwoest in 1606 en herbouwd in 1673, werd opnieuw vernietigd in 1683. Gesloten tijdens de Revolutie, heropende de kerk in 1806 als tak voordat ze weer parochiaan werd in 1846. De uitbreidingen van de zekerheden in de 19e eeuw (1838 en 1846) en de bijna totale reconstructie door Martin en Marical in 1868-1869 vormden zijn huidige verschijning, waarbij middeleeuwse erfgoed en neo-Romeinse architectuur werden vermengd.

Externe links