Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Gilles, gelegen in Brussel, is de derde plaats van aanbidding in de lokale parochie. Oorspronkelijk was het gehucht Obbrussel (voormalige naam van Saint-Gilles) afhankelijk van de parochie van Forest. In 1216 richtte Hendrik I, hertog van Brabant en Lotharingia, Obbrussel op als zelfstandige parochie en gaf toestemming voor de bouw van een kerk gewijd aan Saint Gilles l'Ermite. Het dorp ontwikkelde zich rond dit gebouw, verwoest in 1578 door de inwoners om het gebruik ervan te vermijden door Spaanse troepen die Brussel belegeren.

In 1595 werd op dezelfde site een nieuwe kerk gebouwd. Zijn koor werd ingewijd in 1600, maar de werken eindigden pas in 1756 met de hoes van het schip. Het gebouw leed schade tijdens de bombardementen op Brussel in 1695 en werd vervolgens hersteld en uitgebreid. In 1823 werd een nieuwe toren toegevoegd. In de 19e eeuw leidde de bevolkingsgroei in de Faubourg de Saint-Gilles, gekoppeld aan de uitbreiding van Brussel, tot de sloop van de kerk in 1868 om een grotere kerk te bouwen.

Het ontwerp van het nieuwe gebouw is toevertrouwd aan stedenbouwkundige Victor Besme, die zijn oriëntatie en locatie wijzigt. Het werk, dat in 1868 begon, werd onderbroken in 1867 vanwege een geschil tussen de architect en de raad van de kerkfabriek. Ze werden in 1875 hervat en eindigden in 1878. De kerk werd plechtig gewijd op 12 april 1880. In een eclectische stijl combineert het Romaanse en Gotische elementen, met een basiliek plan inclusief een klokkentoren, drie beuken, een transept en een koor afgewerkt in apsis.

In 1879 werd het koor voorzien van glas-in-lood ramen gefinancierd door de familie Berkmans. Het centrale venster vertegenwoordigt Saint Gilles, Saint Barbe, Saint Francis de Sales, Saint Joseph, Saint Elizabeth en Saint John de Doper, patroonheilige van deze familie. Twee andere glas-in-loodramen illustreren de twaalf apostelen. De kerk, nog steeds in gebruik, wordt bediend door het Parvis premetro station van Saint-Gilles.

Externe links