Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Girons de Monein, gebouwd tussen 1464 en 1530, is een gotisch meesterwerk gelegen in de Pyrénées-Atlantiques. Het werd opgericht ter vervanging van de voormalige Romaanse kerk van Sint-Pieter, die te klein was geworden voor een snel groeiende bevolking. Monein had toen meer dan 5.000 inwoners, waardoor het een meer bevolkte gemeente dan Pau, en economisch welvarend, betalen meer belastingen dan Orthez en Oloron samen. De bouw, gefinancierd door de inwoners door middel van belastingen, werd gedeeltelijk uitgevoerd door aardewerk, getalenteerde ambachtslieden, maar sociaal uitgesloten.

De structuur van de kerk, in het hart van eiken, is het belangrijkste kenmerk: het vormt een dubbele romp van omgevallen schip, uniek in zijn soort. Met 61 meter lang, 16 breed en 31 hoog overtrof het de kathedraals van Lescar en Oloron-Sainte-Marie. In de 16e eeuw veranderde Joan van Albret, koningin van Navarra, haar in een protestantse tempel, ontdeed haar meubels en dreigde haar te vernietigen. Na de Edit d'integration du Béarn van Lodewijk XIII werd ze uiteindelijk gespaard en teruggebracht naar de katholieke aanbidding.

Tegenwoordig bewaart de kerk een rijk barok meubilair, waaronder een imposant altaarstuk en 17de eeuwse Toulouse-orgels. Een historisch monument in 1913, werd in de late 20e en vroege 21e eeuw gerestaureerd. De structuur, versterkt door heldere animaties, trekt nu bezoekers aan. De rondleidingen, georganiseerd door het VVV-kantoor, laten u toe om zijn geschiedenis en uitzonderlijke architectuur te ontdekken.

De noordelijke kapel en toegangspoort dateren uit het begin van de 16e eeuw. Het gebouw, met twee schepen, rust op cilindrische palen versierd met colonnetjes en gesneden toetsen. Een toren kijkt uit op de veranda, het toevoegen van zijn imposante silhouet. De kerk symboliseert Monein's religieuze rijkdom en toewijding, waar negen broederschappen en zestien priesters getuigen van een intens gemeenschapsleven in de moderne tijd.

Externe links