Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk Saint-Goulven de Goulven dans le Finistère

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique

Kerk Saint-Goulven de Goulven

    137-143 Le Bourg
    29890 Goulven
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Église Saint-Goulven de Goulven
Crédit photo : GO69 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
600
700
1500
1600
1700
1800
1900
2000
VIe siècle (légendaire)
Mythische Stichting
1505
Gotische veranda
1593–1639
Bouw van de klokkentoren
1670
De gevangeniskapel
1862
Historisch monument
1946
Ossuaire classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk (niet kadastralised): vermeld in 1862; Begraafplaats rondom de kerk inclusief het voormalige ossuarium: bij beschikking van 14 juni 1946

Kerncijfers

Saint Goulven - Hermit en beschermheilige Legende gerelateerd aan de stichting van de kerk.
Comte Even - Lokale heer (VIde eeuw) Legendarische commandant van de eerste kerk.
François Ier - Koning van Frankrijk Geef het recht op eerlijkheid in 1544.
Vincent Gabriel de Penmarc'h - 8e Baron van Penmarc'h Hebben seigneuriële rechten over Goulven.
Louis Rousseau - Ingenieur (19e eeuw) Ontworpen in 1823.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Goulven, gelegen in de gemeente Goulven (Finistère, Bretagne), is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 15e eeuw, met belangrijke toevoegingen in de 16e en 17e eeuw. De renaissance klokkentoren, voltooid in 1639 en culminerend op 58 meter, wordt beschouwd als een van de mooiste in Finistère, die de lokale welvaart weerspiegelt. De gotische veranda, gedateerd 1505, en het hoge altaar in keranton, versierd met flamboyante beelden, getuigen van de artistieke rijkdom van de periode. Binnen illustreren schilderijen en glas in lood wonderen die worden toegeschreven aan de heilige Goulven, een zesde eeuwse kluizenaar die vereerde voor zijn zegevierende gebeden tegen de Normandiërs.

Volgens de legende liet Graaf zelfs een eerste kerk bouwen in de 6e eeuw dankzij een overwinning tegen de Denen, dankzij de bemiddeling van Sint Goulven. Na een leven van kluizenaar gekenmerkt door wonderen, werd hij de beschermheilige van de parochie. Het flamboyante gotische gebouw bevat Renaissance elementen zoals de klokkentoren (1593 In 1862 werden de kerk en de begraafplaats geclassificeerd als historische monumenten, met behoud van het architecturale erfgoed en de relikwieën, waaronder een bot toegeschreven aan de heilige.

Het dorp Goulven, verbonden met de kerk, ontwikkelde zich rond de beurzen die François I in 1544 geautoriseerd had, onder bescherming van de baronnen van Penmarc'h. Deze laatsten, lokale heren, oefenden gerechtelijke en fiscale rechten uit, zoals het innen van een "handle of money" op het aanbod. Het "Maison de Saint-Goulven," een voormalige 16e eeuwse herberg, verwelkomde pelgrims en kooplieden, die de economische en religieuze rol van de plaats illustreren. De nabijgelegen Renaissance fontein, gecombineerd met helende rituelen, versterkt de spirituele aantrekkingskracht van de site.

In de 19e eeuw bleef de kerk een gemeenschapscentrum, ondanks de omwentelingen zoals de pokkenepidemie van 1864 of de wereldoorlogen, waar 41 inwoners van Goulven stierven. De nabijgelegen herdenking van de doden herinnert zich deze offers. Vandaag belichaamt het gebouw, met zijn gotische orgel en polychrome houtsculpturen, zowel het middeleeuwse Bretonse erfgoed als de aanhoudende toewijding aan Saint Goulven, elk jaar gevierd tijdens de vergeving van de eerste zondag in juli.

Externe links