Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Hippolyte, gelegen in Saint-Hippolyte in de Bovenrijn, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 14e eeuw. Het koor, gewelfd met kernkoppen en met zijn samengevoegde muren, is doorboord met getrilobeerde gebroken boogramen, terwijl het schip, iets achterste (15de eeuw), presenteert drie schepen gescheiden door arcades vallen op achthoekige pilaren. Een noordelijke kapel, gedateerd 1599 door een raam, en een zuidelijke sacristie voltooien het geheel.

De klokkentoren, van vierkante en achthoekige basis aan de top, werd herbouwd in 1822 volgens de plannen van een architect ondertekend "F.B." Dit project maakt deel uit van een uitbreiding van het schip westwaarts, waartoe de gemeente in 1820 besloot. Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1932, combineert daarmee middeleeuwse elementen (vensters in gebroken boog, taluté uitlopers) en een neoklassieke gevel, die zijn architectonische evolutie over vijf eeuwen weerspiegelt.

Binnenin wordt het centrale schip van de zijkanten gescheiden door bogen met verschillende vormen, waarvan er één een uitgesneden schild van een distel draagt. Het koor, met een rechter spanwijdte en een apsis, herbergt een kluis waarvan de aderen vallen op kegelvormige caps. De noordelijke kapel, gewelfde dogiven, presenteert sleutels gesneden uit eiken bladeren en wijnstokken, met een netjes vakmanschap.

De kerk heeft een terras met uitzicht op de Grand Street en benadrukt haar centrale rol in het stedelijke landschap. De geschiedenis weerspiegelt de liturgische en gemeenschapsbehoeften van Saint Hippolyte, van de middeleeuwen tot post-revolutionaire restauratie. De aanpassingen van de 19e eeuw, zoals de houten orgelstand, illustreren de aanpassing van het gebouw aan de culturele praktijken van die tijd.

Externe links