Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint James-le-Majeur d'Asquins dans l'Yonne

Patrimoine classé
Chemins de Compostelle UNESCO
Chemins de Compostelle - Voie de Vézelay
Yonne

Kerk van Sint James-le-Majeur d'Asquins

    1-9 Rue des Soeurs
    89450 Asquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Église Saint-Jacques-le-Majeur dAsquins
Crédit photo : Pymouss - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1135–1140
Opstellen van de Pelgrimsgids
XIIe siècle
Eerste bouw
1570
Herstel van de zuidkant
1755
De klokkentoren verplaatsen
1926
Eerste bescherming
1998
UNESCO-classificatie
2024
Nieuwe classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

In totaal is de kerk van Saint-Jacques-le-Majeur en de omheining ervan begrensd door een muur, de plaats van de primitieve begraafplaats, gelegen rue de l'Église, op de plaats genaamd "Le Moutier," op het perceel nr. 308, getoond in de kadaster sectie AB, als afgebakend en in rood gehakt op het bij het decreet gevoegde plan: classificatie bij volgorde van 14 oktober 2024

Kerncijfers

Aymery Picaud - Kapelaan en auteur Auteur van de *Guide of the Pilgrim* (1135
Abbé Grognot - Curé van Asquins (18e eeuw) Initiator van barokrenovaties

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jacques-le-Majeur d'Asquins, gelegen in de Yonne in Bourgondië-Franche-Comté, werd gebouwd in de 12e eeuw op de basis van een eerder 11e eeuws gebouw. Het werd een emblematische plaats van de bedevaart naar Santiago de Compostela, waarmee het vertrek van de zogenaamde "Vézelay" route, die UNESCO in 1998 als Werelderfgoed heeft geclassificeerd, werd gemarkeerd. De ligging op een terras biedt een panoramisch uitzicht op de basiliek van Vézelay en het omliggende platteland, wat zijn symbolische rol in de regio versterkt.

Het gebouw heeft door de eeuwen heen meerdere transformaties ondergaan. Het gebroken schip (XII eeuw), de gewelfde noordzijde (XIII eeuw) en de zuidzijde (XVI eeuw) getuigen van de architectonische evolutie. In de 18e eeuw voerde Abbé Grognot een grote renovatiecampagne: reconstructie van de klokkentoren in de as van de kerk (1755), toevoeging van houtwerk, decoraties geschilderd in het koor, en aanpassingen van de sacristie. Deze werken gedeeltelijk gewist middeleeuwse fresco's (XIIIth.

Het interieur, geclassificeerd in 1988, illustreert de artistieke rijkdom van de kerk. Er is een marmeren meesteraltaar (Aqsa2 De kerk herbergde ook 14e-eeuwse muurschilderingen, herontdekt in 1967 in de voormalige Sint Vincent kapel. Deze elementen weerspiegelen de gehechtheid van de Asquinois aan hun erfgoed, zoals blijkt uit de 19e eeuwse glas-in-loodramen gewijd aan St. James en St. Vincent.

De geschiedenis van de kerk is verbonden met Aymery Picaud, kapelaan en auteur van de Pelgrimsgids (1135 Een historisch monument in 1926 en vervolgens in 2024 werd de kerk gesloten voor aanbidding in 2015. Vandaag de dag worden er concerten gehouden, vooral op het Festival Les Rencontres musicales de Vézelay, terwijl de status van gemeenschappelijk eigendom behouden blijft.

De opeenvolgende conflicten en veranderingen markeerden haar architectuur, maar haar rol in de bedevaart en haar uitzonderlijke meubels maken het tot een belangrijke getuige van de religieuze en culturele geschiedenis van Bourgondië. De ontbrekende fresco's, barokke decoraties en gerubriceerde liturgische objecten benadrukken het erfgoed belang, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne transformaties.

Toekomst

De kerk van Saint-Jacques-le-Majur is een van de 71 monumenten en 7 delen van wegen die sinds 1998 zijn opgenomen in de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

Het is op weg naar Via Lemovicensis, de zogenaamde "de Vézelay" of limousine weg.

Externe links