Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste, gelegen in het departement Seine-et-Marne van Île-de-France, is een religieus gebouw waarvan de bouw zich uitstrekt over de 15e en 16e eeuw. Het belichaamt de heilige architectuur van deze cruciale periode tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, gekenmerkt door stilistische en technische ontwikkelingen in de regio Parijs.

Geclassificeerd als Historisch Monument, werd de kerk officieel geregistreerd op 23 april 1979. Deze status beschermt haar architectonisch erfgoed, met name de onder kadastrale referentie B 307 genoemde elementen. De locatie van het gebouw aan de Rue du Maréchal 3 in Etrepilly wordt bevestigd door de bases en GPS-coördinaten van Merimée, hoewel de nauwkeurigheid van deze locatie als redelijk wordt beschouwd (noot 5/10).

De kerk Saint-Jean-Baptiste is eigendom van de gemeente Etrepilly, zoals bevestigd door administratieve gegevens. Onder de actoren waarvan bekend is dat ze betrokken zijn bij de bouw, wordt Jean de Buz expliciet genoemd als de werkmanager. Dit detail onderstreept het belang van lokale ambachtslieden bij de realisatie van de religieuze monumenten van die tijd in Île-de-France.

Beschikbare bronnen, zoals het Monumentplatform en interne gegevens, geven informatie over zijn geschiedenis, architectuur en bescherming. Echter, de details van zijn liturgische gebruik of zijn evolutie door de eeuwen heen zijn niet gespecificeerd in de brontekst, waardoor de kennis van zijn exacte rol in het gemeenschapsleven van Etrepilly wordt beperkt.

Ten tijde van de bouw, in de 15e en 16e eeuw, speelden parochiekerken als Sint Johannes de Doper een centrale rol in het leven van de dorpen van Île-de-France. Zij dienden niet alleen als ereplaats, maar ook als kader voor sociale bijeenkomsten, collectieve besluiten en lokale feesten. Hun architectuur weerspiegelt vaak de middelen en ambities van de gemeenschappen die hen hebben gefinancierd.

De regio, dicht bij Parijs, genoot gevarieerde artistieke invloeden, mengen late gotische tradities en eerste renaissant innovaties. Meesters als Jean de Buz belichaamden deze hybride know-how en pasten constructieve technieken aan de beschikbare middelen in landelijke steden zoals Étrepilly. De registratie voor de historische monumenten, laat (1979), weerspiegelt een relatief recente erfgoedherkenning voor dit soort gebouwen.

Externe links