Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Brocas ontstond in de 11e eeuw, toen een eerste kerk werd gebouwd onder het eigendom van de abdij van Saint-Sever. Eerst herbouwd in de 12e eeuw om onbekende redenen, het leed grote schade tijdens de oorlogen van de religie in 1569, dan tijdens de Fronde in 1653. Ondanks een restauratie in 1856 stortte het gebouw in de nacht van 2 tot 3 maart 1928 definitief in.

De reconstructie van de huidige kerk begon in 1930 onder leiding van architect Léonce Léglise, en werd in 1936 voltooid door Franck Bonnefous. Dit project, geïnitieerd door burgemeester Robert Bézos, beoogt Brocas in de moderniteit op te nemen door voor het eerst beton te gebruiken voor een kerk in de Landes. Verschillende elementen van het oude gebouw zijn bewaard gebleven, waaronder het hoge altaar, drie glazen ramen van het koor en een pieta, geïntegreerd in het monument voor de doden.

De kerk onderscheidt zich door zijn betonnen architectuur, met drie schepen en een vierkante klokkentoren die de poort inhaalt. Het huisvest een 18e-eeuwse polychrome marmeren meester altaar, geclassificeerd als een historisch monument en toegeschreven aan de Mazzetti broers. De glas-in-lood ramen van het koor, daterend uit 1865 maar gedeeltelijk herontworpen in 1930, evenals de zijruiten van het Dagrant House of Bordeaux, completeren zijn artistieke erfgoed. Een mozaïek van Johannes de Doper, gemaakt door Anselme Foscato in 1931, siert de veranda.

In tegenstelling tot de traditie is de kerk oost georiënteerd. Het herbergt ook het monument aan de doden van de gemeente, bestaande uit een pietà, een overwinning met palm en kroon, en symbolen van het katholieke kruis en het oorlogskruis. De centrale ligging op het Robert Bézosplein maakt het een karakteristieke plek voor het dorp.

Externe links