Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans gebouw met gewelfde apsis.
1318
Eerste schriftelijke vermelding
Eerste schriftelijke vermelding 1318 (≈ 1318)
Het oudste documentaire bewijs.
début XIVe siècle
Toegevoegd portaal
Toegevoegd portaal début XIVe siècle (≈ 1404)
Vier oric boudin archvoltes.
XVe siècle
Zijkapel
Zijkapel XVe siècle (≈ 1550)
Toevoeging van een vierkante kapel in het zuiden.
1882
Vernietigervuur
Vernietigervuur 1882 (≈ 1882)
Val van het gewelfde schip.
3 octobre 1921
MH-classificatie
MH-classificatie 3 octobre 1921 (≈ 1921)
Bescherming van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 3 oktober 1921
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Lapenne is een 12e-eeuws Romaans gebouw gelegen in het dorp Ariège (Occitanie). Gebouwd op een rotsachtige opkomst op 327 meter boven zeeniveau, combineert het originele Romaanse kenmerken met latere gotische toevoegingen. Het unieke schip, oorspronkelijk gewelfd, werd vervangen door een plafond na de instorting veroorzaakt door een brand in 1882. De gevel, versterkt door twee enorme uitlopers, ooit een frame veranda, zoals blijkt uit de kraaien nog zichtbaar. Het portaal, bestaande uit vier aartsvolts, dateert waarschijnlijk uit het begin van de 14e eeuw, terwijl een vierkante kapel werd toegevoegd aan het zuiden van het schip in de 15e eeuw.
De klokkentoren, gedeeltelijk ingestort, bewaarde oorspronkelijk twee rijen bessen, waarvan er nog maar één over is. De kerk, genoemd als historisch monument in 1921, heeft sporen van vestingwerken, waaronder een kegelvormige trap die leidt naar een oude ronde weg. Deze defensieve aanpassingen weerspiegelen de beschermingsbehoeften op een gebied dat gekenmerkt wordt door middeleeuwse conflicten. Absidiaal, gewelfd met een gebroken wieg, en opeenvolgende wijzigingen (afgeslachte deuren, verschillende baaien) illustreren de architectonische evolutie gedurende bijna vier eeuwen.
De brand van 1882 markeerde het gebouw grondig: het gewelfde schip stortte in, waardoor de reconstructie onder een plat plafond, terwijl de kransen niet werden hersteld. Ondanks deze gevaren blijft de kerk een opmerkelijk getuigenis van de Arische religieuze architectuur, waarin spirituele en defensieve functies worden gecombineerd. De deels geclassificeerde meubels en onvolledige campanile maken het tot een fragiel en emblematisch erfgoed van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen