Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Johannes de Doperkerk van Lapenne dans l'Ariège

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Clocher-mur
Ariège

Johannes de Doperkerk van Lapenne

    3 Vierge de Lapenne
    09500 Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Église Saint-Jean-Baptiste de Lapenne
Crédit photo : BastienM - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
1318
Eerste schriftelijke vermelding
début XIVe siècle
Toegevoegd portaal
XVe siècle
Zijkapel
1882
Vernietigervuur
3 octobre 1921
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 3 oktober 1921

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Lapenne is een 12e-eeuws Romaans gebouw gelegen in het dorp Ariège (Occitanie). Gebouwd op een rotsachtige opkomst op 327 meter boven zeeniveau, combineert het originele Romaanse kenmerken met latere gotische toevoegingen. Het unieke schip, oorspronkelijk gewelfd, werd vervangen door een plafond na de instorting veroorzaakt door een brand in 1882. De gevel, versterkt door twee enorme uitlopers, ooit een frame veranda, zoals blijkt uit de kraaien nog zichtbaar. Het portaal, bestaande uit vier aartsvolts, dateert waarschijnlijk uit het begin van de 14e eeuw, terwijl een vierkante kapel werd toegevoegd aan het zuiden van het schip in de 15e eeuw.

De klokkentoren, gedeeltelijk ingestort, bewaarde oorspronkelijk twee rijen bessen, waarvan er nog maar één over is. De kerk, genoemd als historisch monument in 1921, heeft sporen van vestingwerken, waaronder een kegelvormige trap die leidt naar een oude ronde weg. Deze defensieve aanpassingen weerspiegelen de beschermingsbehoeften op een gebied dat gekenmerkt wordt door middeleeuwse conflicten. Absidiaal, gewelfd met een gebroken wieg, en opeenvolgende wijzigingen (afgeslachte deuren, verschillende baaien) illustreren de architectonische evolutie gedurende bijna vier eeuwen.

De brand van 1882 markeerde het gebouw grondig: het gewelfde schip stortte in, waardoor de reconstructie onder een plat plafond, terwijl de kransen niet werden hersteld. Ondanks deze gevaren blijft de kerk een opmerkelijk getuigenis van de Arische religieuze architectuur, waarin spirituele en defensieve functies worden gecombineerd. De deels geclassificeerde meubels en onvolledige campanile maken het tot een fragiel en emblematisch erfgoed van de regio.

Externe links